همگانی روزمرگی

روز با کلماتِ روشن حرف می‌زند
عصر با کلماتِ مبهم!
ولی شب سخنی نمی‌گوید
حکم می‌کند...
 
شما هم هی میگین
میخام خوب شم دیگه از فردا
ولی وقتی شب میشه ..
باز یه روز دیگه فرصت می‌دین به خودتون ؟
 
ما ممکنه یه بخش های پنهان از شخصیت
خودمون رو فقط در تعامل با دیگران بتونیم بشناسیم.
 
میدونستی اگه ۱۳ سال پیش یک کیلو طلا میخریدی الان بعد از ۱۳ سال میتونستی با پولش یک کیلو طلا بخری؟
 
کم کم به مرحله‌ای تو زندگیت می‌رسی که برای نبودن‌ها بی‌قراری نمی‌کنی، دیر جواب دادن ناراحتت نمی‌کنه، حساسیت‌هات کمتر می‌شن و آدم‌ها رو تو جایگاهی از زندگیت قرار می‌دی که لیاقتش رو دارن
 
آرزوی اضافی کردن دیگه بهمون نمیاد ...
فقط امیدوارم لحظه لحظه سال جدید رو
زندگی بکنیم و یه جورایی خودمونو‌ پیدا کنیم
به نظرم تنها کسی که گم کردیم تو این سالها
خودمون بودیم ...
 
ای ایرانی عزیز
تو سال جدید قول بده، اگر یکی درد دل کرد و از مشکلاتش گفت، فقط شنونده باشی و خودتو بدبخت تر نشون ندی که طرف از حرف زدنش پشیمون بشه�
 
یه وقتایی هم به این فکر می‌کنم که چطور یسری آدم تو زندگیم بودن که تو یه مقطعی حاضر بودم همه جوره واسشون وقت بذارم ولی الان یک ثانیه هم نمی‌تونم تحملشون کنم.
 
ولی بنظرم قبل از وارد شدن به هرسال،
مهم تر از خونه تکونی، آدم تکونی کردنه
کاش میتونستم یه سریا رو امشب بریزم تو آتیش
 
واسه هرکس همونقدری
ارزش و وقت بذارید که اون می‌ذاره،
هر چیزی زیادیش دل و میزنه..
 
عقب
بالا پایین