پزشکی آموزش CPR یا احیای قلبی ریوی

نوشته‌ها
نوشته‌ها
660
پسندها
پسندها
4,578
امتیازها
امتیازها
258
سکه
2,280
در این روز‌های سخت، اضطراب، ترس و شوک مداوم با زندگی روزمره‌ی همه‌مون گره خورده. متاسفانه افرادی بینمون هستن که نسبت به این عوامل آسیب‌پذیر‌تر هستن و ممکنه دچار ایست قلبی و متعاقبِ اون، مرگ ناگهانی بشن. بهتره که همگی نحوه‌ی انجام و اصول CPR یا احیای قلبی ریوی رو بلد باشیم تا بتونیم تلاش کنیم در مواقع بحرانی، جون عزیزان و هموطنمون رو نجات بدیم. در همین راستا این تاپیک ایجاد شده تا یک آموزش مختصر و مفید برای همگان ارائه بشه. به امید این که خودمون و تمام عزیزانمون بتونیم روز‌های خوب رو در کنار هم ببینیم.
 
اول از همه باید قبل هر اقدامی، مطمئن بشیم که محیط اطراف بیمار و خودمون امنه. اگه محیط خطرناک باشه، ممکنه بیمار رو وارد آسیب و بحران بیشتری هم بکنه و تلاش‌ ما هم برای نجات ناکارآمد ‌بشه.
در عین حال، باید حواسمون به این مورد هم باشه که هر ثانیه حیاتیه. زمان طلایی برای CPR تنها ۴ تا ۶ دقیقه هست. اگه اقدامات لازم در این بازه درست انجام بشه، میتونیم عملکرد قلب رو برگردونیم. تاخیر بیش از این مدت، حتی اگه بتونه بیمار رو احیا کنه و ضربان قلب رو برگردونه، ممکنه باعث آسیب جبران ناپذیر مغز و سایر اندام‌‌ها بشه.

در واقع برای احیای قلبی ریوی یک سری اقدامات انجام میشه که به مجمو‌عه‌ی اون ها میگن BLS (Basic life support) یا اقدامات حمایتی پایه. هدف از BLS ، اثبات وقوع ایست قلبی و حفظ خونرسانی به ارگان‌های حیاتی (قلب و مغز) تا زمان رسیدن کمک و دسترسی به اقدامات درمانی پیشرفته هست. این اقدامات رو افراد غیر حرفه‌ای هم می‌تونن انجام بدن و آموزش این تاپیک هم بر این مورد متمرکزه.
 
آخرین ویرایش:
BLS شامل سه مرحله‌ی ABC هست، اما اخیراً با توجه به اهمیت احیای قلبی، ترتیب اجراییش به CAB تغییر پیدا کرده که در پست‌های بعدی میریم سراغ یادگیری به ترتیب این مراحل.
قبل از انجام CAB, یک سری اقدامات دیگه هم باید انجام بشن:
۱.اولیش ارزیابی سریع پاسخ بیمار هست. بیماران دچار ایست قلبی معمولاً هوشیار نیستن و به لمس و صدا پاسخ نمیدن. با توجه به این که در عرض ۳۰ ثانیه اول بعد از ایست قلبی، معمولا ایست تنفسی هم رخ میده، و عرض ۹۰ ثانیه بعد از ایست قلبی، میدریاز مردمک‌ها (گشاد شدن مردمک و عدم پاسخ به نور) ایجاد میشه، لذا سریع‌ترین راه تایید ایست قلبی، لمس نبض شریان کاروتید (گردنی)، بررسی حرکات تنفسی و میدریاز مردمک‌هاست. برای بررسی تنفس بیمار، براى 10 ثانيه به صورت فرد خم میشیم و گوش میکنیم تا ببینیم آيا صداى نفس كشيدنش رو مى شنويم يا نه. اگه مشکلی در موارد گفته شده دیده بشه، باید خیلی سریع و اضطراری شروع به انجام اقدامات حیاتی بکنیم. توی این مرحله لمس نبض‌های محیطی، سمع قلب و گرفتن فشار خون موجب اتلاف وقت میشه و توصیه نمیشه.
۲. باید سریع به مراکز درمانی و اورژانس (تماس با ۱۱۵) اطلاع‌رسانی کنیم و درخواست کمک کنیم.
۳.بیمار رو در وضعیت مناسب قرار میدیم. اگه به وجود خون و ترشحات در مجاری هوایی مشکوک باشیم، سر بیمار رو به یک طرف برمی‌گردونیم. در آسیب به ستون فقرات گردنی، حرکات سر و گردن باید با احتیاط انجام بشه.
 
مرحله‌ C (Circulation) :

هدف از این مرحله حفظ گردش خون بیماره. توجه کنین که نحوه‌ی انجام ماساژ قلبی برای نوزدان و کودکان متفاوت از چیزیه که در ادامه میخوام توضیح بدم. این روش فقط برای بیماران بزرگسال هست!
برای انجام ماساژ قلبی کافیه که پاشنه‌ی یک دست درست در وسط قفسه سینه و بین نوک سینه‌ها و در حدود ۱/۳ تحتانی استخوان جناغ قرار بگیره و دست دوم روی دست اول قراربگیره تا بتونیم با حداکثر قدرت و توانایی خودمون به قفسه سینه فشار بیاریم. توجه داشته باشیم که آرنج‌های ما باید حین ماساژ کاملا صاف باشن و انگشتان دست با بدن بیمار تماس نداشته باشن. باید حین ماساژ اجازه‌ی بازگشت قفسه‌ سینه به حالت اولیه از طریق برداشتن سریع و ناگهانی فشار دست، داده بشه.
در انجام هر ماساژ دست ما باید ۴ الی ۵ سانتی‌متر به سمت داخل قفسه‌ی سینه بره و این حرکت رو باید حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه تکرار کنیم. ممکنه که به علت فشار وارده به قفسه‌ی سینه‌، بیمار دچار آسیب یا حتی شکستگی دنده بشه، اما حتی در این صورت شما باید به احیا ادامه بدین چون توی اون لحظه هیچ چیزی مهم‌تر از این وجود نداره.
 
آخرین ویرایش:
مرحلهA (Airway) یا باز کردن راه هوایی:

قبل انجام تنفس مصنوعی، باید مطمئن بشیم که در راه هوایی بیمار انسداد وجود نداره. متاسفانه ممکنه که زبان بیمار به سمت انتهای حلقش افتاده باشه و راه هواییش رو بسته باشه. در این صورت، برای باز کردن راه هوایی بیمار میشه از دو مانور استفاده کرد.
مانور سر عقب چانه بالا یا (Head tilt- chin lift):
یک دست رو روی پیشانی بیمار میذاریم، با کف دست پیشانیش رو به سمت عقب فشار میدیم و گردن رو خم میکنیم. انگشتان دست دیگه‌مون رو در نزدیکی چانه و روی استخوان فک پایین میذاریم. فک پایین رو طوری بالا میاریم که چانه به سمت جلو حرکت بکنه. (حواسمون باشه به بافت نرم زیر چانه فشار وارد نکنیم. این کار خودش باعث بسته شدن راه هوایی میشه.) باید مراقب باشیم که دهان شخص حین انجام این کار به طور کامل بسته نشه.
مانور دوم مانور Jaw thrust یا فشار به فک هست. اگر فرد مشکوک به آسیب سر یا گردن باشه، باید از این مانور استفاده بشه. اما این مانور معمولا مهارت زیادی نیاز داره و انجامش به افراد غیر حرفه‌ای توصیه نمیشه. در صورت علاقه میتونین سرچش کنید یا از من سوال کنید.
 
آخرین ویرایش:
مرحله B (Breathing) یا تنفس مصنوعی:

راه‌های مختلفی برای تنفس مصنوعی وجود داره که تنفس دهان به دهان سنتی‌ترین روشش هست. در این روش بینی بیمار رو می‌‌گیریم تا راه خروج هوا بسته بشه و سپس بعد از یک دم عمیق دهانمون رو روی دهان بیمار میذاریم و هوا رو به درون ریه بیمار می‌دمیم. این کار رو باید حدود ۱۰ تا ۱۲ بار در دقیقه انجام بدیم.
باید دقت کنیم که با انجام تنفس دهان به دهان آیا موقعیت قفسه سینه تغییر می‌کنه؟ اگر قفسه سینه بالا بیاد نشان میده راه تنفس بیمار باز هست و انجام تنفس مصنوعی فایده داره، اما اگر تغییر نکرد احتمالاً در مرحله A یا باز کردن راه هوایی موفق نبودیم و باید مجدد اون رو انجام بدیم و بعد برگردیم سر انجام تنفس مصنوعی.
نکته‌ی مهم اینه که، تنفس مصنوعی برای افرادی که دچار ایست قلبی با خفگی شده‌اند و سطح اکسیژن در خونشان پایین آمده بسیار مهمه. اما در افرادی که دچار ایست قلبی با مکانیزم خفگی نشدن ماساژ قلبی از اهمیت بیشتری برخورداره و تنفس مصنوعی نباید در ماساژ قلبی تاخیر ایجاد کنه یا تعدادش رو از ۱۰۰ تا در دقیقه کاهش بده. در واقع نسبتشون باید به این شکل باشه که بعد از هر ۳۰ ماساژ قلبی ۲ بار تنفس مصنوعی داده بشه.
احیا رو تا زمان بازگشت علائم حیاتی و ورود کمک و تیم اورژانس ادامه میدیم.

امیدوارم که این آموزش مختصر و کوتاه براتون مفید بوده باشه و البته هرگز نیاز پیدا نکنین ازش استفاده کنین. به امید روز‌های بهتر برای کشور و مردممون. -118-"{}
 
آخرین ویرایش:
با اجازه ببخشید.
 
عقب
بالا پایین