چالش تمرين نویسندگی[13]

[گل آفتاب]

بی پروا برای نفس کشیدن..🦋

 

[HIIIS]

خنده‌های گاه و بی‌گاهش، دیگر دست خودش نبود.

 

[malihemalihe عضو تأیید شده است.]

به او نزدیک شدم. روی تخت نشسته بود و با آرامشی غریب به بیرون نگاه می‌کرد. پاهایش را که از تخت آویزان بود را با فراغت تکان می‌داد و با لب‌های بسته چیزی را زمزمه می‌کرد. کنارش روی تخت نشستم و به چشمانش که در نور آفتاب می‌درخشیدند زول زدم. مرا ندید یا نمی‌خواست که ببیند. دستم را جلوی صورتش تکان دادم، لرزش تخت شدیدتر شد و تاری از گوشه‌ی ابرویش را به ناخن گرفت و آن را با استیصال کند و به سراغ دیگری رفت. دستش را گرفتم تا ابروهای کمان‌کشیده‌ی سابقش را نجات دهم، دستم را پس زد و جیغ کشید. تا می‌توانست جیغ کشید و وحشتی به جانم انداخت که تا آن روز احساسش نکرده بودم. دیگر نمی‌شناختمش، او دیگر آن آدم سابق نبود.

 

[Seraphina♡]

در دنیای او آسمان قرمز بود و دریا زرد، همینقدر عجیب. در جهان دیگری سیر می‌کرد گویی فقط جسم او در زمین بود.

 

[Cheat]

این استعداد نمیخواد
تو امین آباد بسته بودنش به تخت

 

[AlirixAlirix عضو تأیید شده است.]

ب بسم‌الله‌ش می‌خندید و نقطه‌ی آخر می‌گریست. با مغزِ خاموش دیوارها سخن می‌گفت؛ با چشم‌هایِ بی‌تفاوت پنجره‌ی تخته شده. با بغضِ برگه‌‌های سفید زیر تخت. حتی با زنجیرهای بسته شده به دست و پاهایش. نه! با آن‌ها فریاد می‌کشید که شاید اسارت از ترس بگریزد و آزادی نیم‌نگاهی به او بیندازد.

 

[ملک المتکلمین]

«بسمه رب الجنوب»
.
.
.
با استفاده از استعداد نویسندگیتون
چطور میتونین بگین « دیوانه بود »
بدون اینکه مستقیما بگین « دیوانه بود»​

نگاه او به زندگی زیبا تر بود

 

[ملک المتکلمین]

«بسمه رب الجنوب»
.
.
.
با استفاده از استعداد نویسندگیتون
چطور میتونین بگین « دیوانه بود »
بدون اینکه مستقیما بگین « دیوانه بود »؟​

او راه دیگری برای زیستن برگزیده بود