همگانی نگاه من

[:)MAHAK]

من
به بهانه رسیدن به زندگی،
همیشه زندگی را کشته ام

محموددولتآبادی

 

[:)MAHAK]

مرا همین جا
جا بگذارید
بگذارید به حالِ خودم،
بروید...!

دور شدن از یک‌دیگر
امتحانِ دشوار آدمی‌ست!
مرا همین جا
دنج بی‌دلیلِ همین دوزخ
باز بگذارید
بروید...!

سیدعلی_صالحی

 

[:)MAHAK]

من خسته نمی شوم
من همچنان تا آخر دنیا
با تو خواهم آمد.
من همان پیاده پیشگویی هستم
که از ادامه آرام عشق
هرگز توبه نخواهم کرد.

سیدعلیصالحی

 

[:)MAHAK]

و اعتراف می‌کنم
که آب مُرده است و رودخانه دارد
جنازه‌اش را به دریا
می‌بَرد.

گروس_عبدالملکیان

 

[:)MAHAK]

سرودمت
به همان باوری که در من بود..
و شعر...
حنجره ام شد
که خوش صدا باشم..
و خواندمت!
که قشنگ ست
روز و شب از تو بخوانم
و نگران نخوانده‌ها باشم...

محمدعلی_بهمنی

 

[:)MAHAK]

ای سایه صبر کن که بر اید به کام دل
آن آرزو که در دل امید وار توست!...

 

[:)MAHAK]

به سر و صورتم دست مى‌كشم
و چيزى نمى بينم
مى‌ترسم
چون ظرفى كه ناگهان در آب فرو مى‌رود
هيچ‌گاه اين قدر نيازمند رويا نبوده‌ام
داغ تو مى‌تواند يک اسب را خاكستر كند.

غلامرضا_بروسان

 

[:)MAHAK]

درونِ ما تفاوت هاست
تو مبتلا به درمانی ،
و من دچارِ بیماری...

حسین_صفا

 

[:)MAHAK]

اندوه را به‌سان پرنده‌ای سنجاق شده
بر صفحه‌یِ آسمان دیدم
نه به دور دست بال میزد
و نه سقوط می‌کرد...

احمد_سعداوی

 

[:)MAHAK]

یه تیکه از کتاب «کنار درخت زیتون» نوشته سیامک تقی زاده هست که باعث می‌شه در لحظه بغضم بترکه؛ میگه:
"خوبم
اما اگر فکر کنم،
گریه‌ام خواهد گرفت."