روانشناسی پنج تا رفتاری که باعث کاهش دعواها و بحث‌ها میشه:

پنج تا رفتاری که باعث کاهش دعواها و بحث‌ها میشه:

° اگه همیشه فکر میکنین حق با شماست دست بردارین!

° به طرف مقابلتون فضا بدین اونم دیدگاهشو بگه!

° باید با آرامش صحبت کنیم، این یک مهارته، پس من نمیتونم و من اینطوریم و بد حرف میزنم ولی چیزی تو دلم نیست رو بذارین کنار و این مهارت رو یاد بگیرین!

° بحث رو به حاشیه نبرین، در جهت پیدا کردن راه‌حل صحبت کنین راه‌حل‌ها رو که پیدا کردین شروع کنین به صورت شفاف دربارشون صحبت کنین و ریز خواسته‌هاتون رو بگین!

° راه‌حلی که به نفع هر دونفرتونه انتخاب کنید!
 
۱. از اصرار بر درستی مطلق خود دست بردارید:

اگر همیشه فکر کنید فقط حق با شماست، ذهنتان بسته می‌شود و نمی‌گذارید طرف مقابل حرف بزند. این باور که «من صد در صد درستم» یکی از بزرگ‌ترین دلایل طولانی شدن دعواهاست. حتی اگر مطمئن هستید، یک لحظه شک کنید که شاید بخشی از واقعیت را نمی‌بینید. حق بودن دائمی یعنی شما دیگر گفتگو نمی‌کنید، فقط اعلام نظر می‌کنید. وقتی از این حالت بیرون بیایید، فضای تنش کاهش می‌یابد. اشتباه کردن یا نادیده گرفتن یک نکته، ضعف نیست، بلکه فرصتی برای یادگیری است. هر بحث را به جای میدان جنگ، یک سفر اکتشافی ببینید.
 
۲. به طرف مقابل فضا بدهید تا دیدگاهش را بگوید:

وق کسی وسط حرفش پریده می‌شود، دفاعی و عصبانی می‌شود، حتی اگر منطقش ضعیف باشد. با قطع کردن مدام، طرف مقابل را به گوشه رینگ می‌برید و دعوا را شدیدتر می‌کنید. اجازه دهید جمله‌اش را تمام کند، حتی اگر باورش ندارید. گاهی فقط حرف زدن بدون قضاوت، نیمی از مشکل را حل می‌کند. بعد از حرف او، خلاصه‌ای از گفته‌هایش را بازگو کنید تا نشان دهید گوش داده‌اید. این کار احترام به همراه می‌آورد و تنش را پایین می‌آورد. فضا دادن یعنی شما هم توافق کنید چند ثانیه سکوت کنید تا او نفس بکشد. هر کس حس کند دیده می‌شود، کمتر جنگجو می‌شود.
 
۳. آرام صحبت کردن را به عنوان یک مهارت یاد بگیرید:

بهانه «من اینطور هستم» یا «دلم بد نیست ولی داد می‌زنم» را کنار بگذارید، چون اینها توجیه هستند نه واقعیت. بلند حرف زدن مغز منطقی طرف را خاموش می‌کند و فقط آماده حمله یا فرار می‌شود. شما می‌توانید آرام حرف زدن را مثل رانندگی یا آشپزی تمرین کنید. پیش از هر بحث نفس عمیق بکشید و آهنگ صدایتان را پایین بیاورید. اگر عصبانی شدید، بگویید «نیاز به ۵ دقیقه وقت دارم، بعد صحبت می‌کنم». مهارت آرامش یعنی شما احساساتتان را مدیریت کنید، نه اینکه احساسات شما را. هر بار آرام حرف بزنید، شانس رسیدن به راهکار دو برابر می‌شود. این مهارت قابل یادگیری برای هر سن و هر شخصیتی است.
 
۴. بحث را به حاشیه نبرید و روی راه‌حل تمرکز کنید:

به جای آوردن حرف‌های قدیمی یا شخصی کردن بحث، بپرسید «الان چه راهی داریم؟». حاشیه‌رفتن مثل آتش زدن خانه‌ای است که می‌خواهید در آن بنشینید. اگر مدام سرزنش کنید یا گذشته را بیاورید، هیچ وقت به نتیجه نمی‌رسید. مشخص کنید اصل مشکل چیست؛ مثلاً «چرا دیشب تلفن را جواب ندادی؟» نه «تو همیشه بی‌توجهی». بعد از پیدا کردن راه‌حل‌های ممکن، هر کدام را جداگانه بررسی کنید. درباره جزئیات واضح و شفاف حرف بزنید، مثلاً «از فردا ساعت ۸ به من زنگ بزن» نه «کمی بیشتر توجه کن». به حاشیه نرفتن یعنی شما حاضرید به جای برنده شدن، مشکل را حل کنید.
 
۵. راه‌حلی که به نفع هر دو نفر است انتخاب کنید:

اگر راه‌حل فقط به نفع شما باشد، طرف مقابل یا تخریب می‌کند یا بعداً انتقام می‌گیرد. برد-برد یعنی هر دو احساس کنید چیزی به دست آورده‌اید، حتی اگر ۱۰۰٪ خواسته‌تان نباشد. بپرسید «چه راهی هست که هم تو راحت باشی، هم من؟». گاهی یک راه‌حل کوچک مثل تقسیم وظایف، دعای بزرگ را حل می‌کند. پیشنهاد بدهید و از طرف مقابل هم پیشنهاد بخواهید. سعی کنید به جای «من برنده، تو بازنده» فکر کنید به «ما تیمیم». راه‌حل عادلانه باعث می‌شود دفعه بعد هم با انگیزه گفتگو کنید. اگر هربار فقط یک طرف ببرد، در بلندمدت رابطه می‌بازد، نه بحث.
 
عقب
بالا پایین