دفترچه خاطرات [ دفترچه خاطرات طوفان ]

[Tufan]

حالا که بهتر نگاه می‌کنم میبینم اونقدرام بد نیستم.
من میتونم مواظب آدما باشم. اگه بخوام میتونم بهشون محبت کنم.
اگه باهام خوب باشن میتونم دوسشون داشته باشم و اگه بهم اهمیت بدن
بهشون توجه میکنم ولی گاهی اوقات فکر میکنیم آدما همینی هستن که تو ظاهر نشون میدن.
یه آدم بداخلاق، بی‌حوصله و غرغرو.
ولی اونا بلدن از ته دل برات خوب باشن.
فقط کافیه که از ته دل دوسشون داشته باشین.
وقتی بهشون طعنه بزنید و رفتاراشونو تو سرشون بکوبید با شما همونطوری میشن که با بقیه هستن.
همونی که تو ظاهر نشون میدن.​

 

[Tufan]

می‌دونی بودن کنار بعضیا خیلی قشنگه حتی اگه کوتاه باشن.
به نظرم مهم زمان بودنشون نیست، مهم بودنشونه.
مهم تاثیریه که بعد اون تو زندیگمون میزارن.
این آدما فراموش نشدنی‌ان.​

 

[Tufan]

خیلی سخته بخوای با کسایی دوست باشی که هنوز حالت بچگی‌شونو دارن.
مهم نیست تو زود بزرگ شدی یا اونا هنوز بچه موندن به هرحال یه تفاوتی بینتون وجود داره و
این واقعا اذیتم میکنه.​

 

[Tufan]

به نظرم نه گاهی وقتا بلکه همیشه تنها بودن میتونه خیلی خوب باشه.
ببین وقتی تنهایی غصه یه چیزو میخوری، غصه خودتو ولی وقتی دایره ارتباطاتت گسترده‌تر میشه باید به فکر همه باشی، باید! نمیشه که بهشون اهمیت ندی
اگه میخواستی اهمیت ندی باید تو همون تنهایی خودت بین خودت و خودت میموندی
بعد اون ممکنه برای یه نفر مهم باشی اونوقت این مهم بودنه و اهمیت ندادنه تضاد ایجاد میکنن نه؟
باید به فکرش باشی دیگه.​

 

[Tufan]

احساس میکنم مامانم جدیدا داره کپی برابر اصل
مامان دایانا تو فیلم آنشرلی میشه.​

 

[Tufan]

خسته شدم، خسته. ​

 

[Tufan]

هممون یه سری چیزا رو از دست دادیم و یه سری چیزا رو هیچوقت به دست نیاوردیم اما بعضیا در مقابل این اتفاق دیگرانو سرزنش میکنن و بعضیا خودشونو.
دیشب فهمیدم اینایی که دیگرانو سرزنش میکنن خیلی راحت ترن خیلی خوشحال ترن و خیلی بهترن.
چون من همیشه همون آدمی بودم که خودمو سرزنش کردم.
به خاطر اینکه نتونستم دیگرانو راضی نگه دارم، به خاطر اینکه نتونستم خوب باشم و به خاطر اینکه از خودم نگذشتم.
هیچوقت نخواستم دیگران دوسم داشته باشن فقط خواستم راضی نگهشون دارم تا سرزنشم نکنن اما همیشه سرزنشم کردن، منی که میدونستم همیشه تو جمعای خونوادگی و بین دوستام تو مدرسه و خارج از اون حتی توی جامعه هم با دیگران متفاوت بودم باید با خودم متفاوت رفتار میکردم اما رچی شد سرزنشم کردن اونا عادت داشتن دیگرانو سرزنش کنن و منم خودمو. اینطوری شد که الان نمیتونم چیزی بهشون بگم چرا؟
چون همیشه پذیرفتم که مقصرم در حالی که نبودم.​

 

[Tufan]

من همونیم که از همه تفریحام، از همه دوستام، از همه خوش‌گذرانیام و از همۀ چیزام گذشتم تا سمپاد قبول شم.
وقتی رفتم نقل و انتقالات سمپاد و نگاه کردم دیدم هرجای ایران بخوام می‌تونم انتقالی بگیرم، هرجا.
درحالی که خیلی از دوستام که از شهرای مختلف با من تو آزمونا و کلاسای مختلف شرکت میکردن تا شهرخ ودشون به زور آورده بودن. روزای آخر و یادم نمیره. یه جوری درس می‌خوندم انگار قراره کنکور بدم.
هر آزمونی شرکت میکردم جز نفرات برتر بودم اونقوت چی شد؟ بهم گفتن مگه تو میتونی قبول شی؟
اصلا مگه هرکی تو این آزمونا قبول شه تو اخری‌ام قبول میشه؟
اینم سمپاد.
الان شماها کجایید؟شمایی که می‌گفتید نمیتونی؟
حتی واسه تبریک ساده‌ام نیومدید. شما دوست بودید؟
تا وقتی دوست بودید که منم مثل شما تو همون مدرسه درس میخوندم.
تا وقتی دوست بودید که مثل شمابدون هیچ زحمتی تابستونمو خوش میگذروندم و آخرم هر مدرسه که میشد میرفتم.
اما به خاطر همه تلاشام منو کنار گذاشتید یادتونه؟​

 

[Tufan]

اصلا مهم نیست اگه دوباره تیرم خطا بره من دیگه نمیتونم این همه استرسو تحمل کنم.
دیگه نمیخوام کسی رو کنترل کنم. نمیخوام حواسم به کسی باشه.
نمیخوام مراقب کسی باشم. نمیخوام کسی رو دوست داشته باشم.
نمیخوام کسی برام مهم باشه. نمیخوام برای کسی مهم باشم.
نمیخوام خوب باشم. نمیخوام همه ازم راضی باشن.
نمیخوام کسی دوسم داشته باشه. نمیخوام خودمو اذیت کنم.
نمیخوام خودمو سرزنش کنم. نمیخوام کسیو دلداری بدم.
نمیخوام!​

 

[Tufan]

به نظرم اصلا مهم نیست که چی شده و چی نشده مهم اینه یکی این وسط دروغ گفته.
وقتی دروغ میگی دلم میخواد هر چی بینمون بوده رو تموم کنم.
نمیشه قانونای منو در نظر نگیری.
من نخواستم کنترلت کنم من فقط گفتم از دروغ متنفرم. حتی اگه پنهون کاری میکنی بکن! کاری ندارم اما بهم دروغ نگو.
من گفتم که خط قرمزامو رد نکن. توام جز خط قرمزام بودی ولی خودت خواستی که نباشی.
حالا که میبینم وقتی از دور نگات میکنم برای خودم متاسف میشم.
تو اصلا لیاقت حرفایی که من بهت زدمو نداشتی.
وقتی هنوز اونقدری بچه‌ای که این رفتارا ازت سر بزنه دیگه توقعی ازت ندارم.​