آموزشزبانخارجی فعل در زبان عربی: ساختار، معنا و نقش آن در جمله
- نویسنده موضوع HIIIS
- تاریخ شروع
تعریف فعل:
فعل در اصطلاح نحویون، «کلمهای است که دلالت بر وقوع کاری یا حدوث حالتی در زمان معیّن میکند». بهعبارت دیگر، هر واژهای که نشان دهد کسی کاری انجام داده یا حالتی در زمانی رخ داده است، فعل نام دارد.به عنوان نمونه:
*کَتَبَ الطّالبُ الدَّرسَ (دانشآموز درس را نوشت)
→ «کَتَبَ» فعل است، زیرا بر وقوع نوشتن در گذشته دلالت میکند.
2.فعل مضارع (حال و آینده):
دلالت بر وقوع عمل در زمان حال یا آینده نزدیک دارد.
مثال: یَکْتُبُ الطّالبُ الدَّرسَ (دانشآموز درس را مینویسد).
الف)حروف آغازین افعال مضارع را معمولاً با قاعدهی معروف «نَأَتِی» (ن، أ، ت، ی) میتوان شناخت.
ب)بسته به سیاق جمله و حروف ناسخ (مثل سَـ یا سَوْفَ)، معنای حال یا آینده میگیرد.
3.فعل امر:
دلالت بر درخواست، فرمان یا خواهش برای انجام کاری در آینده دارد.
مثال: اُکْتُبْ الدَّرسَ! (درس را بنویس!).
الف)همواره مخاطب را مورد خطاب قرار میدهد.
ب)معمولاً از فعل مضارع ساخته میشود.
دلالت بر وقوع عمل در زمان حال یا آینده نزدیک دارد.
مثال: یَکْتُبُ الطّالبُ الدَّرسَ (دانشآموز درس را مینویسد).
الف)حروف آغازین افعال مضارع را معمولاً با قاعدهی معروف «نَأَتِی» (ن، أ، ت، ی) میتوان شناخت.
ب)بسته به سیاق جمله و حروف ناسخ (مثل سَـ یا سَوْفَ)، معنای حال یا آینده میگیرد.
3.فعل امر:
دلالت بر درخواست، فرمان یا خواهش برای انجام کاری در آینده دارد.
مثال: اُکْتُبْ الدَّرسَ! (درس را بنویس!).
الف)همواره مخاطب را مورد خطاب قرار میدهد.
ب)معمولاً از فعل مضارع ساخته میشود.
2.فعل مزید فیه (زیادهدار):
افعالی هستند که بر ریشهی ثلاثی افزوده شدهاند تا معنای جدیدی ایجاد کنند.
مثال:
*کَتَبَ → أَکْتَبَ (باعث نوشتن شد)
*عَلِمَ → عَلَّمَ (آموخت)
*نَزَلَ → أَنْزَلَ (فرود آورد)
افزایش حروفی چون اَلف، تاء، همزه، نون و… باعث تغییر معنای فعل میشود.
افعالی هستند که بر ریشهی ثلاثی افزوده شدهاند تا معنای جدیدی ایجاد کنند.
مثال:
*کَتَبَ → أَکْتَبَ (باعث نوشتن شد)
*عَلِمَ → عَلَّمَ (آموخت)
*نَزَلَ → أَنْزَلَ (فرود آورد)
افزایش حروفی چون اَلف، تاء، همزه، نون و… باعث تغییر معنای فعل میشود.
2.فعل مضارع: مُعرب است، ممکن است منصوب، مرفوع یا مجزوم شود.
الف)مرفوع: یکتبُ (در حالت عادی)
ب)منصوب: لن یکتبَ (با لن، لِکی، حتّی…)
ج)مجزوم: لم یکتبْ (با لم، لمّا، لا الناهیة…)
3.فعل امر: همیشه مبنی است، معمولاً بر سکون یا حذف حرف عله.
الف)مرفوع: یکتبُ (در حالت عادی)
ب)منصوب: لن یکتبَ (با لن، لِکی، حتّی…)
ج)مجزوم: لم یکتبْ (با لم، لمّا، لا الناهیة…)
3.فعل امر: همیشه مبنی است، معمولاً بر سکون یا حذف حرف عله.
کی این تاپیک رو خونده
(کل خوانندگان: 2)