مشاعره |مشاعره با اشعار بهرام سالکی|

لیکن این را باش! کو بنشسته است
تا که دوغی زین میان آرد به دست

از من احمق‌تر، تو این ابله بدان
در قیاسش، خود ارسطویم بخوان!

نه صدای ساز می‌آمد به گوش
نه کسی از ذوق مستی در خروش
 
شادمان هستی که آخر یافتی
شاد شو، روزی اگر دریافتی
 
عقب
بالا پایین