مشاعره |مشاعره با اشعار بهرام سالکی|

[شکوفـہ بـھـاری]

ای که با نامت جهان آغاز شد | دفتر ما هم به نامت باز شد

بهرام سالکی زادهٔ ۱۳۶۶ در تهران، هنرمند خطاط و شاعر معاصر است که خط خوش‌نمای کوفی را تکامل بخشیده. ایشان در کتابت و مصورسازی تبحر و آثار بی‌بدیلی دارند. از آثار ایشان در زمینهٔ شعر، می‌توان به مثنوی گرگ‌نامه اشاره کرد.

شعر اول:
به آدمی نتوان داشتن امید محال
که حرص، جام وجودش نموده مالامال​

 

[~راوـــی~]

لبخندهایش، آزارمان می‌داد
از عشق می‌گفت و از شکوه حرمت انسان

 

[شکوفـہ بـھـاری]

لبخندهایش، آزارمان می‌داد
از عشق می‌گفت و از شکوه حرمت انسان

نیمه جانی، لقمهٔ نانی داده است
تا بخواهی منتّم بنهاده است

 

[~راوـــی~]

تو ندانی فرق سر را با کلاه؟
کیفرت افزون شد از حدّ گناه

 

[Mansi]

هم به تو آمد زیان و هم به من
زد مرا بر تن، تو را بر پیرهن

 

[~راوـــی~]

نقش شیطان چیست در دنیای ما؟
از چه شد بدنام بر اغوای ما؟

 

[شکوفـہ بـھـاری]

نقش شیطان چیست در دنیای ما؟
از چه شد بدنام بر اغوای ما؟

از کرم، بگشا گره از کار من
گرده‌ام بشکست، کم کن بار من

 

[~راوـــی~]

نه مرا بیمی ز عزراییل بود
نه که ننگ از کردهٔ قابیل بود

 

[شکوفـہ بـھـاری]

نه مرا بیمی ز عزراییل بود
نه که ننگ از کردهٔ قابیل بود

دید، متقالی سفید و نرم و پاک
گفت این بستر، شرف دارد به خاک!

 

[~راوـــی~]

کنون به یار جفا کار بخشمت ای دل
که من دگر نتوانم تو را اداره کنم