شعر •| شعری که بر دلت نشست |•

[عجیبه خانوم]

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق
تا بگویم شرح درد اشتیاق
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش

 

[عجیبه خانوم]

معشوقه به سامان شد تا باد چنین بادا
کفرش همه ایمان شد تا باد چنین بادا

 

[عجیبه خانوم]

شب رفت صبوح آمد غم رفت فتوح آمد
خورشید درخشان شد تا باد چنین بادا

 

[عجیبه خانوم]

بی عشق نشاط و طرب افزون نشود
بی عشق وجود خوب و موزون نشود
صد قطره ز ابر اگر به دریا بارد
بی جنبش عشق در مکنون نشود

 

[عجیبه خانوم]

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا
نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی
سینه مشروح تویی بر در اسرار مرا

 

[عجیبه خانوم]

آب تویی کوزه تویی آب ده این بار مرا
دانه تویی دام تویی باده تویی جام تویی

 

[عجیبه خانوم]

این تن اگر کم تندی راه دلم کم زندی
راه شدی تا نبدی این همه گفتار مرا

 

[عجیبه خانوم]

ای دوست قبولم کن و جانم بستان
مستم کن و از هر دو جهانم بستان
با هرچه دلم قرار گیرد بیتو
آتش به من اندر زن و آنم بستان

 

[عجیبه خانوم]

هفت شهر عشق را عطار گشت
ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم

 

[عجیبه خانوم]

من آن مولای رومی ام که از نطقم شکر ریزد
ولیکن در سخن گفتن غلام شیخ عطارم