شعر •| شعری که بر دلت نشست |•

[Balik]

راستی چندیست میخواهم بگویم بیشمار
دوستت دارم ولی هربار یادم میرود

 

[عجیبه خانوم]

اول رخ خود به ما نبایست نمود
تا آتش ما جای دگر گردد دود
اکنون که نمودی و ربودی دل ما
ناچار ترا دلبر ما باید بود

ابوسعید ابوالخیر

 

[نازلـینازلـی عضو تأیید شده است.]

از جورِ تو دردمند و دل‌خستهٔ منم

_سعدی

 

[ملک المتکلمین]

ز هوشیاران عالم هرکه را دیدم غمی دارد​

دلا دیوانه شو ، دیوانگی هم عالمی دارد ​

 

[ملک المتکلمین]

من در این خانه تو را اه کشیدم‌، اه
من در این خانه تو را به درخت و آب
و آتش پیوند زدم

 

[Ghal'eGhal'e عضو تأیید شده است.]

رود روزی از خودش پرسید هجرت تا کجا؟
بعد شد مرداب و از بیهوده پیمایی گریخت.

 

[عجیبه خانوم]

طعنه بر ما مزن‌ ای دوست که خود معترفیم
دف زنان بر سر بازار به رسوایی خویش… .

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

مگر به داغ عزیزان نسوخته است دلش؟
کسی که زندگی پایدار می‌خواهد !

 

[جهنم]

این ماه که بینی هر شب به کمین است،
معشوقه خورشید و دلش گیر زمین است.

 

[جهنم]

چیست دریا ؟
چشم پر اشک زمین