مشاعره | مشاعره با اشعار حافظ |

[~راوـــی~]

با هر که بگفتم که تو را دوست شدم
شد دشمن من وه که چه طالع دارم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

با هر که بگفتم که تو را دوست شدم
شد دشمن من وه که چه طالع دارم

ما در درون سینه هوایی نهفته‌ایم
بر باد اگر رود دل ما زان هوا رود

 

[~راوـــی~]

دل سنگین ترا اشک من آورد به راه
سنگ را سیل تواند به لب دریا برد

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دل سنگین ترا اشک من آورد به راه
سنگ را سیل تواند به لب دریا برد

دوستداران دوستکامند و حریفان باادب
پیشکاران نیکنام و صف‌نشینان نیک‌خواه

 

[~راوـــی~]

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مس*تی
کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

 

[حمید هیراد]

تو بودی آن دم صبح امید کز سر مهر
برآمدی و سر آمد شبان ظلمانی

شنیده‌ام که ز من یاد می‌کنی گه گه
ولی به مجلس خاص خودم نمی‌خوانی

 

[Anitak]

تو بودی آن دم صبح امید کز سر مهر
برآمدی و سر آمد شبان ظلمانی

شنیده‌ام که ز من یاد می‌کنی گه گه
ولی به مجلس خاص خودم نمی‌خوانی

یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش
می‌سپارم به تو از چشم حسود چمنش

گر چه از کوی وفا گشت به صد مرحله دور
دور باد آفت دور فلک از جان و تنش

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش
می‌سپارم به تو از چشم حسود چمنش

گر چه از کوی وفا گشت به صد مرحله دور
دور باد آفت دور فلک از جان و تنش

شهریست پرظریفان و از هر طرف نگاری
یاران صلای عشق است گر می‌کنید کاری

 

[~راوـــی~]

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح
هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

 

[Anitak]

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح
هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

امروز که در دست توام مرحمتی کن
فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت

ای آن که به تقرير و بيان دم زنی از عشق
ما با تو نداريم سخن خير و سلامت