روانشناسی نشانهٔ اول ترما

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

نشانهٔ اول: بازگشت‌های مکرر خاطره (Intrusion)​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

قربانیان تروما معمولاً می‌گویند نمی‌توانند ماجرا را به یاد بیاورند و هم‌زمان می‌گویند نمی‌توانند آن را فراموش کنند.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

خاطره‌ی تروما، نه مانند سایر خاطرات معمول، بلکه به‌شکلی تکه‌تکه، حسی و بدنی بازمی‌گردد.

این بازگشت ممکن است به‌صورت:
کابوس شبانه،
تصاویر ذهنی (فلش‌بک)،
احساسات ناگهانی بدون زمینهٔ واضح،
یا واکنش‌های بدنیِ شدید به صدا، بو، لمس یا نور باشد.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

خاطره، نه در قالب کلمه، بلکه از طریق بدن ظاهر می‌شود.

مثلاً بیماری ممکن است در اثر بوی خاصی دچار تپش قلب، تهوع یا لرزش شود؛ بدون اینکه آگاه باشد چرا.

بعدتر ممکن است متوجه شود که آن بو، همان بویی بوده که هنگام تجربهٔ آزار یا جنگ یا تصادف وجود داشته.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

بازگشت خاطره، گاهی چنان واقعی و زنده است که فرد حس می‌کند دوباره در آن موقعیت قرار گرفته.

در لحظهٔ فلش‌بک، مرز زمان فرو می‌ریزد: گذشته، حال می‌شود.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

این خاطراتِ بازگشته، معمولاً با شرم، انزجار یا وحشت همراه‌اند.

و همین موجب می‌شود که فرد تلاش کند از آن‌ها بگریزد؛ که این ما را به دستهٔ دوم نشانه‌ها می‌رساند: اجتناب.»​