روانشناسی نشانهٔ دوم ترما

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

نشانهٔ دوم: اجتناب و بی‌حسی عاطفی (Avoidance & Numbing)​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

قربانیان تروما، اغلب به‌شکل فعالی از هر چیزی که خاطرات دردناک را تحریک کند، دوری می‌کنند.

این اجتناب می‌تواند شکل‌های گوناگون داشته باشد:
▪ دوری از افراد، مکان‌ها یا فعالیت‌هایی که به‌نحوی با تروما مرتبط‌اند.

▪ خودداری از صحبت کردن یا فکر کردن درباره‌ی ماجرا.

▪ سرکوب احساساتی که به نظر خطرناک یا مهارنشدنی می‌آیند.

▪ حتی استفاده از مواد مخدر، الکل یا غذا برای بی‌حس کردن خود.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

بی‌حسی عاطفی، گاهی به‌تدریج تمام زندگی فرد را دربر می‌گیرد:

او دیگر نه‌تنها ترس یا خشم را احساس نمی‌کند، بلکه توانایی لذت بردن، محبت کردن، یا داشتن امید هم در او کاهش می‌یابد.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

به‌گفته‌ی یکی از بیماران:

"من فقط تماشا می‌کنم. زندگی می‌گذرد و من حس نمی‌کنم که در آن هستم."​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

این نوع گسست از احساسات و ارتباط با دیگران، گاه به‌ اشتباه به‌عنوان افسردگی یا اختلال شخصیت در نظر گرفته می‌شود.

در حالی‌که در بسیاری از موارد، این حالت، واکنشی دفاعی به تروماست روشی ناهشیار برای بقا.​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

بی‌حسی عاطفی، ممکن است در ظاهر، آرامش به‌نظر برسد.

اما در واقع، شکلی از انجماد روانی است: نه زندگی واقعی، بلکه یک تعلیق عاطفی.​