10- زمانی رو در اجتماع بودن:
ارتباط حضوری (حتی کوتاه) با افراد قابل اعتماد، ترشح اکسیتوسین را افزایش میدهد که مستقیماً اثر آرامبخش و ضداضطراب دارد. صحبت کردن دربارهٔ نگرانیها با دیگران، بار روانی را سبک کرده و زاویه دید جدیدی ایجاد میکند. احساس تعلق و همراهی، واکنش اغراقآمیز مغز به تهدیدها را کاهش میدهد. نیازی به جمع بزرگ نیست؛ یک دوست صمیمی یا یکی از اعضای خانواده کافی است.
ارتباط حضوری (حتی کوتاه) با افراد قابل اعتماد، ترشح اکسیتوسین را افزایش میدهد که مستقیماً اثر آرامبخش و ضداضطراب دارد. صحبت کردن دربارهٔ نگرانیها با دیگران، بار روانی را سبک کرده و زاویه دید جدیدی ایجاد میکند. احساس تعلق و همراهی، واکنش اغراقآمیز مغز به تهدیدها را کاهش میدهد. نیازی به جمع بزرگ نیست؛ یک دوست صمیمی یا یکی از اعضای خانواده کافی است.