مشاعره | مشاعره با اشعار سعدی |

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

مرا رازیست اندر دل، به خون دیده پرورده
ولیکن با که گویم راز چون محرم نمی‌بینم؟

- ‌سعدی

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

من مانده‌ام مهجور از او، بیچاره و رنجور از او
‏گویی که نیشی دور از او در استخوانم می‌رود

- ‌سعدی

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری
من نه حریف رفتنم از در تو به هر دری

- ‌سعدی ‌

 

[Hadi Azarmhan]

ترک دنیا به مردم آموزد
خویشتن سیم و غله اندوزد
عالم آن کس بود که بد نکند
نه بگوید به خلق و خود نکند

 

[Hadi Azarmhan]

در برابر چو گوسفند سلیم
در قفا همچو گرگ مردم خوار

 

[Delaram*]

گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری
من نه حریف رفتنم از در تو به هر دری

- ‌سعدی

 

[شکوفـہ بـھـاری]

گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری
من نه حریف رفتنم از در تو به هر دری

- ‌سعدی

یکی قطرهٔ باران ز ابری چکید
خجل شد چو پهنای دریا بدید

 

[Delaram*]

دل برده‌ی شمع مجلس او
پروانه به شادی و سعادات
جان در ره او به عجز می‌گفت
کای مالک عرصه‌ی کرامات
گر چشم دلم به صبر بودی
جز عشق ندیدمی مهمات

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دل برده‌ی شمع مجلس او
پروانه به شادی و سعادات
جان در ره او به عجز می‌گفت
کای مالک عرصه‌ی کرامات
گر چشم دلم به صبر بودی
جز عشق ندیدمی مهمات

تو روی از پرستیدن حق مپیچ
بهل تا نگیرند خلقت به هیچ

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

چو بیداد کردی توقع مدار
که نامت به نیکی رَوَد در دیار