مشاعره | مشاعره با اشعار سعدی |

[Anitak]

شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد
تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

دگر کشور آباد بيند به خواب
که دارد دل اهل کشور خراب


خرابی و بدنامی آيد ز جور
رسد پيش‌بين اين سخن را به غوْر

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دگر کشور آباد بيند به خواب
که دارد دل اهل کشور خراب


خرابی و بدنامی آيد ز جور
رسد پيش‌بين اين سخن را به غوْر

راغب دنیا مشو که هیچ نیرزد
هر دو جهان پیش چشم همت عالی

 

[Anitak]

راغب دنیا مشو که هیچ نیرزد
هر دو جهان پیش چشم همت عالی

یکی را که عادت بود راستی
خطائی رود، درگذارند از او

وگر نامور شد به قول دروغ
دگر راست باور ندارند از او

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یکی را که عادت بود راستی
خطائی رود، درگذارند از او

وگر نامور شد به قول دروغ
دگر راست باور ندارند از او

وقت آن آمد که خوش باشد کنار سبزه جوی
گر سر صحرات باشد سروبالایی بجوی

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

یَدِ ظلم جایی که گردد دراز
نبینی لبِ مردم از خنده باز

#سعدی

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یَدِ ظلم جایی که گردد دراز
نبینی لبِ مردم از خنده باز

#سعدی

زنخدان فرو برد چندی به جیب
که بخشنده روزی فرستد ز غیب

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

باد آسایشٖ گیتی نزند بر دل ریش
صبح صادق ندمد تا شب یلدا نرود

 

[شکوفـہ بـھـاری]

باد آسایشٖ گیتی نزند بر دل ریش
صبح صادق ندمد تا شب یلدا نرود

در هیچ حلقه نیست که یادت نمی‌رود
در هیچ بقعه نیست که تخمی نکشته‌ای

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

در هیچ حلقه نیست که یادت نمی‌رود
در هیچ بقعه نیست که تخمی نکشته‌ای

یَدِ ظلم جایی که گردد دراز
نبینی لبِ مردم از خنده باز

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یَدِ ظلم جایی که گردد دراز
نبینی لبِ مردم از خنده باز

زنده شود هر که پیش دوست بمیرد
مرده دلست آن که هیچ دوست نگیرد