مشاعره | مشاعره با اشعار فاضل نظری|

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

مرا در قلب خود کُشتی و از دنیای خود راندی
گمان می‌کردم ای بی‌رحم بین ما قراری هست
تمنای وفاداری مرا هرگز نبود از تو
ولی ای بی‌وفا از بی‌وفا هم انتظاری هست

فاضل_نظری

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

تو از کی عاشقی؟ این پرسش آیینه بود از من
خودش از گریه ام فهمید مدت هاست،مدت هاست
فاضل_نظری

 

[CarNeliaNCarNeliaN عضو تأیید شده است.]

تو اگر یوسف خود را نشناسی عجب است
ای که بینا شده چشم تو ز یک پیراهن

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

نام تو را می‌کَند روی میزها هر وقت
در دست آن دیوانه می‌افتاد چاقویی

فاضل_نظری

 

[CarNeliaNCarNeliaN عضو تأیید شده است.]

یادش نرفته بود خزان درخت ها
بیخود نبود باغ هراس از بهار داشت

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

تو سیب سرخی و من برگ سبز، خوشحالم
که در کنار تو بودم که با تو چیده شدم
فاضل_نظری

 

[Delaram*]

من خود دلم از مهر تو لرزید وگرنه
تیرم به خطا می‌رود اما به هدر، نه

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

هدر شد مستی‌ام در یاد دیروز و غم فردا
بنوش از باده‌ی اکنون؛ خوشا اکنون، خوشا اکنون
فاضل_نظری

 

[Delaram*]

نتوانست فراموش کند مستی را
هر که از دست تو یک قطره می‌ ناب گرفت

کی به انداختن سنگ پیاپی در آب
ماه را می‌شود از حافظه آب گرفت؟!

 

[~راوـــی~]

تن من، قایق لنگر زده در طوفان است
خودم اینجا، دل من پیش تو سرگردان است