مشاعره | مشاعره با اشعار فاضل نظری|

[Delaram*]

تیرم به خطا می‌رود اما به هدر، نه
دل خون شده وصلم و لب‌های تو سرخ است
سرخ است ولی سرخ‌تر از خون جگر، نه

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

تا گشودم پیله‌ام را آتشت را یافتم
سوختم ای شمع و جشنت را عزا کردم ببخش
از کنارم رد شدی، رفتی و فهمیدم تویی
آه قدری دیر نامت را صدا کردم ببخش

فاضل_نظری

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

تیرم به خطا می‌رود اما به هدر، نه
دل خون شده وصلم و لب‌های تو سرخ است
سرخ است ولی سرخ‌تر از خون جگر، نه

همچون نفس غریب ترین آمدن مراست
تا میرسم به سینه همان دم زیادی ام

 

[Delaram*]

مزن تیر خطا آرام بنشین و مگیر از خود
تماشای شکاری را که از دست تو خواهد رفت

همیشه رود با خود میوه غلتان نخواهد داشت
به دست آور اناری را که از دست تو خواهد رفت

به مرگی آسمانی فکر کن محکم قدم بردار
به حلق آویز داری را که از دست تو خواهد رفت

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

تازه راضی کرده‌ام دل را به دینداری ولی
بیم از آن دارم که دین‌داران پشیمانش کنند
فاضل_نظری

 

[~راوـــی~]

در غلغله‌ی جمعی و تنها شده‌ای باز
آن قدر که در پیرهنت نیز غریبی

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

یا در قفس آتش بزن پروانه‌ها را
یا باز گردان آسمان ها را به آنها
چون دوستانم دشمنند و دشمنان دوست
وا می‌نهم بعداز تو " آنها " را به " آن‌ها "

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یا در قفس آتش بزن پروانه‌ها را
یا باز گردان آسمان ها را به آنها
چون دوستانم دشمنند و دشمنان دوست
وا می‌نهم بعداز تو " آنها " را به " آن‌ها "

ای عمرا چیستی که به‌هرحال عاقبت
جز حسرت گذشته در آیندهٔ تو نیست

 

[CarNeliaNCarNeliaN عضو تأیید شده است.]

تهمت زاهد به حلاج آبرویی تازه داد
غم مخور دشنام مردم بیشتر تمجید ماست

 

[Mansi]

تنها گناه ما طمع بخشش تو بود
ما را کرامت تو گنه کار کرده است