محفل ادبی {دیالوگ‌‌های دلنشین}

  • ۱۹۸. «آدمی وقتی می‌فهمد چه می‌خواهد، از بسیاری چیزها دست می‌کشد.» 🗑️


 
  • ۱۹۹. «آگاهی، راهی بدون بازگشت است.» 🔥


 
  • ۲۰۰. «در پایان، انسان از جهان نمی‌پرسد که چه بود؛ از خودش می‌پرسد چه شد.» 🌙

 
  • ۲۰۱. «تمامِ هستی، پژواکِ یک سکوتِ ازلی است؛ و انسان در این پژواک، آوازی ناپایدار.» 🌌
 
۲۰۲. «آنچه انسان «وجود» می‌نامد، جز حجابی بر «نیستی» نیست؛ و حجاب‌ها فرو می‌افتند.» 🎭
 
  • ۲۰۳. «هر کس به اندازه وسعتِ دلش، از جهان سهم می‌برد؛ و دل، بی‌نهایت است.» 💖


 
  • ۲۰۴. «حقیقت، نه در کلام، بلکه در لرزشی پنهان است که جهان را از نو می‌سازد.» ✨


 
  • ۲۰۵. «انسان، نه جسم است نه روح؛ بلکه پلی میان این دو، که مدام در حالِ فرو ریختن است.» 🌉


 
  • ۲۰۶. «مرگ، پایان نیست؛ آغازِ فهمیدنِ آن است که آغاز چه بود.» 🌅


 
  • ۲۰۷. «تنهاییِ عمیق، نه نبودِ دیگران، که حضورِ مطلقِ خویشتن است.» 👤


 
عقب
بالا پایین