محفل ادبی [ ملت عشق ]

[-Taraneh]

هیچ راه گریز دیگری برای من نیست.

« لی‌لی! عاشقم باش ! »

-نامه خودکشی ولادیمیر مایاکوفسکی، ۱۵ آوریل ۱۹۳۰

 

[-Taraneh]

در غیاب تو درِ دنیا را به روی خود بسته‌ام. یعنی من عملا نبسته‌ام، خودش بسته شده است. دنیایی که تو در آن نیستی، می‌خواهم اصلا نباشد‌... مرا بگو که اینقدر خرم و نمی‌فهمم که نوشتن این مطالب خیال تو را ناراحت می‌کند. اصلا مرده‌شور مرا ببرد که به قد و قواره زندگی تو تراشیده نشده‌ام.



-نامه جلال آل احمد به سیمین دانشور، ۱۲ دی ماه ۱۳۳۱

 

[-Taraneh]

هر اتفاقی هم که بیفتد، فراموش نکن که آدمی در این جهان هست که همیشه و هر لحظه می‌توانی پیش او برگردی.



-آلبر کامو

 

[-Taraneh]

در غیاب تو درِ دنیا را به روی خود بسته‌ام. یعنی من عملا نبسته‌ام، خودش بسته شده است. دنیایی که تو در آن نیستی، می‌خواهم اصلا نباشد‌... مرا بگو که اینقدر خرم و نمی‌فهمم که نوشتن این مطالب خیال تو را ناراحت می‌کند. اصلا مرده‌شور مرا ببرد که به قد و قواره زندگی تو تراشیده نشده‌ام.



-نامه جلال آل احمد به سیمین دانشور، ۱۲ دی ماه ۱۳۳۱

جلال عزیزم، دیشب کاغذت رسید که روغن چراغدان زندگی من است.



-نامه سیمین دانشور به جلال آل احمد

 

[-Taraneh]

چیزی برای گوش تو دارم؛
یک بوسه ی بزرگ، یک آغوش و بوسه ای دیگر.



-نامه آنتوان چخوف به اولگا کنیپر

 

[-Taraneh]

نمی‌دانستم چرا می‌خواهم بگریم، امّا می‌دانستم اگر کسی با من حرف بزند یا دقیق نگاهم کند یک هفته‌ی تمام خواهم گریست...



- یادداشت ها، سیلویا پلت

 

[-Taraneh]

ماریا! عشق، جهان را فتح نمی‌کند اما خودش را چرا. تو خوب می‌دانی، تو که قلبت چنین سزاوار ستایش است، که ما خوف‌انگیزترین دشمنان خودمان هستیم.



-نامه آلبر کامو به ماریا کاسارس

 

[-Taraneh]

‏چون دوستت دارم راهی پیدا خواهم کرد تا نور زندگی تو باشم، حتی اگر در تاریک‌ترین و دلگیرترین حال خود باشم.



-‏جسیکا کاتوف

 

[-Taraneh]

هیچ کدام از ما دیگر در کار و زندگی و غیره تنها نیست. هر کدام از ما کسی را دارد که فقط با او معنای همراهی را درک می کند.



-نامه آلبر کامو به ماریا کاسارس ۲۳ فوریه ۱۹۵۰

 

[-Taraneh]

أَحِبيني بَعیداً عَنْ بِلاد القَهْر والکَبْت، بَعیداً عَنْ مدینتنا التی شَبِعَتْ مِن الموْت، بَعیداً عَنْ تعصُّبها...



دوستم داشته باش، به دور از سرزمینِ رنج و سرکوب، به دور از شهرمان که از مرگ سیراب شد، به دور از نابرابری‌هایش.



-نامه ها، نزار قبانی