اختصاصی تهران از نگاه تهرانی‌ها

[.YEGANEH.]

ما خودمون بهش می‌گیم تهران

اما این بار نمی‌خوام مستقیم اسمشو بیارم
می‌خوام از شهری بگم که فقط آدمای خودش بعضی چیزاشو درست می‌فهمن
شهری که از دور شاید فقط شلوغ به نظر بیاد
ولی برای کسایی که توش زندگی کردن، پر از ریزه‌کاری‌ها و داستان‌های بامزه‌ست
یه جاهایی داره که هرکسی رد بشه شاید چیز خاصی نبینه،
اما برای بعضیا کلی خاطره و معنی پشتشه.

خلاصه اینجا قراره از همون چیزایی بگم که شاید برای بقیه عادی باشه، ولی برای بعضی‌ها… کاملاً آشناست​

 

[.YEGANEH.]

یه شهر هست که اگه بگی «الان می‌رسم»
همه می‌دونن هنوز راه نیفتادی
(چقدر این جمله برامون آشناست)​

 

[.YEGANEH.]

شهری که مسیر ده دقیقه‌ای روی نقشه، تو واقعیت تبدیل میشه به یه داستان طولانی با بوق و چراغ قرمز
(فقط یک تهرانی می‌فهمه دقیقاً دارم از چی حرف می‌زنم)​

 

[.YEGANEH.]

یه جایی هست که آدرس دادن توش خودش یه مهارته
آخر هر آدرسی معمولاً یه پل، یه میدان یا یه خروجی عجیب پیدا میشه
(فقط یک تهرانی می‌تونه بدون نقشه هم راهشو پیدا کنه… چون نصف عمرشو تو راه گذرونده)​

 

[.YEGANEH.]

یه شهری هست که صبح‌هاش با عجله شروع میشه
و شب‌هاش تازه جون می‌گیره.
جایی که بعضی وقتا مسیر کوتاه
از سفر بین‌شهری هم طولانی‌تر حس میشه.​

 

[.YEGANEH.]

یه جا هست که اگه یه روز وسیله خاصی از کار بیفته
نصف شهر حس می‌کنه دنیا متوقف شده
(اونایی که اونجا زندگی می‌کنن خوب می‌دونن کدوم وسیله رو میگم)​

 

[.YEGANEH.]

یه شهری هست که
بعضی وقتا بالا و پایینش انگار دو تا دنیای متفاوتن
یه کم که جابه‌جا شی هم هوا عوض میشه هم حال و هوا
(فقط ی تهرانی می‌دونه کجاهارو میگم )​

 

[.YEGANEH.]

یه جا هست که هر محله‌ش یه شخصیت جدا داره
یه جا خیلی شلوغ، یه جا خیلی آروم، یه جا قدیمی، یه جا پر از برج
کسی که اونجا بزرگ شده باشه خوب می‌فهمه منظورم چیه ​

 

[.YEGANEH.]

یه شهری هست که مردمش همیشه ازش غر می‌زنن
از شلوغیش، از راه‌هاش، از عجله‌هاش…
ولی جالبه که بیشترشون هم دل کندن ازش براشون آسون نیست​

 

[.YEGANEH.]

شهری که وقتی مهمون از یه شهر دیگه میاد
و میگه «بریم یه سر فلان جا»
تهرانیا اول یه نگاه به ساعت می‌کنن،
بعد یه نگاه به مسیر… بعد تازه جواب میدن.​