مشاعره |مشاعره با اشعار کاظم بهمنی|

شکوفـہ بـھـاری · 5/5/26

~راوـــی~ گفت:
انگشتر خود را به گدا تعارف زد
آن وقت گدا برید انگشتش را

ریشه‌ام جامانده در باغی که صدها سرو داشت
کوچ کردم از وطن، تنها برای روستا

~راوـــی~ · 5/5/26

این شوری افتاده به جان دریا
از گریه دسته جمعی ماهی‌هاست

شکوفـہ بـھـاری · 5/5/26

~راوـــی~ گفت:
این شوری افتاده به جان دریا
از گریه دسته جمعی ماهی‌هاست

ترک افیونی شبیه تو اگر چه مشکل است
روی دوش دیگران یک روز ترکت می‌کنم

~راوـــی~ · 5/5/26

منم آن شیخ سیه روز که در آخر عمر
لای موهای تو گم کرد خداوندش را

شکوفـہ بـھـاری · 5/5/26

~راوـــی~ گفت:
منم آن شیخ سیه روز که در آخر عمر
لای موهای تو گم کرد خداوندش را

آتشی بودی و هروقت تو را می‌ديدم
مثل اسپند دلم جای خودش بند نبود

Mansi · 5/5/26

شکوفـہ بـھـاری گفت:
آتشی بودی و هروقت تو را می‌ديدم
مثل اسپند دلم جای خودش بند نبود

در من عاشق، توان ذره‌ای پرهیز نیست
پرت کن ما را به دوزخ، امتحان بی فایده ست

شکوفـہ بـھـاری · 5/5/26

Mansi گفت:
در من عاشق، توان ذره‌ای پرهیز نیست
پرت کن ما را به دوزخ، امتحان بی فایده ست

تو همنشینی با جوانان بهشتی
لطفی ندارد دیدن ما سالمندان!

~راوـــی~ · 5/5/26

نه فقط از تو اگر دل بکنم می‌میرم
سایه‌ات نیز بیفتد به تنم می‌میرم

شکوفـہ بـھـاری · 5/5/26

~راوـــی~ گفت:
نه فقط از تو اگر دل بکنم می‌میرم
سایه‌ات نیز بیفتد به تنم می‌میرم

من به لطف دوستانت رفتم امّا سعی کن
بعد من کمتر شوی با اين دغل‌ها همنشين

Mansi · 5/5/26

شکوفـہ بـھـاری گفت:
من به لطف دوستانت رفتم امّا سعی کن
بعد من کمتر شوی با اين دغل‌ها همنشين

نه نفهمید کسی منزلت شمس مرا
قرن‌ها بعد در آن کنگره‌ها می‌فهمند