مشاعره |مشاعره با اشعار کاظم بهمنی|

شکوفـہ بـھـاری · 5/6/26

~راوـــی~ گفت:
درد یک پنجره را پنجره‌ها می‌فهمند
معنی کور شدن را گره‌ها می‌فهمند

در جای خودش کعبه حاجات نبود
در ناقه دگر جلوه میقات نبود

~راوـــی~ · 5/6/26

دست وقتی‌که تکان دادی عجب حالی شدم
اندکی برگشتم و دیدم که با من نیستی

شکوفـہ بـھـاری · 5/6/26

~راوـــی~ گفت:
دست وقتی‌که تکان دادی عجب حالی شدم
اندکی برگشتم و دیدم که با من نیستی

یک سلامم را اگر پاسخ بگویی می‌روم
لذتش را با تمام شهر قسمت می‌کنم

~راوـــی~ · 5/6/26

من که خواهم سوخت حرفی نیست اما کدخدا
تیر سیمانی نخواهد شد عصای روستا

شکوفـہ بـھـاری · 5/6/26

~راوـــی~ گفت:
من که خواهم سوخت حرفی نیست اما کدخدا
تیر سیمانی نخواهد شد عصای روستا

آتشی بودی و هر وقت تو را می‌دیدم
مثل اسپند دلم جای خودش بند نبود

~راوـــی~ · 5/7/26

در جمعشان بودم که پنهانی دلم رفت
باور نمی‌کردم به آسانی دلم رفت

شکوفـہ بـھـاری · 5/7/26

~راوـــی~ گفت:
در جمعشان بودم که پنهانی دلم رفت
باور نمی‌کردم به آسانی دلم رفت

تا تو بودی در شبم، من ماه تابان داشتم
روبه‌روی چشم خود چشمی غزل‌خوان داشتم

Mansi · 5/7/26

شکوفـہ بـھـاری گفت:
تا تو بودی در شبم، من ماه تابان داشتم
روبه‌روی چشم خود چشمی غزل‌خوان داشتم

مادرم بعد تو هی حال مرا می‌پرسد
مادرم تاب ندارد غم فرزندش را

D A N I · 5/7/26

ازهمان بن بست باران خورده پیچیدم به چپ
از کنارت رد شدم آرام ، گفتی: مستقیم!

~راوـــی~ · 5/7/26

من غبارآلود هجرانم تو اما مدتی‌ست
عهده‌دار آن نگاه لرزه‌افکن نیستی