۱. جهانِ ناتمام:
این تئوری میگوید جهان در حالتِ «عادی» خود، اصلاً وجود ندارد. یعنی وقتی هیچکس در یک اتاق نیست، آن اتاق به شکلِ واقعی ساخته نشده؛ بلکه فقط یک «احتمال» است. جهان فقط زمانی «رندر» یا «ساخته» میشود که یک «بیننده» (یعنی من یا تو) به آن نگاه کند. مثل بازیهای کامپیوتری که فقط بخشی از نقشه را پردازش میکنند که بازیکن در آن حضور دارد.