مشاعره |مشاعره با اشعار کاظم بهمنی|

[دلشِکَستهـ.•.دلشِکَستهـ.•. عضو تأیید شده است.]

تو تنها میتوانى آخرین درمان من باشى
و بى شک دیگران بیهوده میجویند تسكینم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تو تنها میتوانى آخرین درمان من باشى
و بى شک دیگران بیهوده میجویند تسكینم

متن مخفی: 🌸

البته این شعر از جناب محمدعلی بهمنی هست ولی خب...

من که دائم پای خود دل را به دریا می‌زنم
پیش تو پایش بیفتد قید خود را می‌زنم

 

[Mansi]

من به لطف دوستانت رفتم اما سعی کن
بعد من کمتر شوی با اين دغل‌ها همنشين

 

[شکوفـہ بـھـاری]

من به لطف دوستانت رفتم اما سعی کن
بعد من کمتر شوی با اين دغل‌ها همنشين

نشسته بین دفترم نگاه لرزه افـکنت
و صفحه صفحه شاعرت گسل ارائه می‌کند

 

[دلشِکَستهـ.•.دلشِکَستهـ.•. عضو تأیید شده است.]

دلبرت هر قدر زیبا تر، غمت هم بیشتر
پشت عاشق را همین آزارها، تا می‌کند!

متن مخفی: 🌸

البته این شعر از جناب محمدعلی بهمنی هست ولی خب...

من که دائم پای خود دل را به دریا می‌زنم
پیش تو پایش بیفتد قید خود را می‌زنم

بببشخید

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دلبرت هر قدر زیبا تر، غمت هم بیشتر
پشت عاشق را همین آزارها، تا می‌کند!

دست وقتی که تکان دادی عجب حالی شدم
اندکی برگشتم و دیدم که با من نیستی

 

[دلشِکَستهـ.•.دلشِکَستهـ.•. عضو تأیید شده است.]

یک نگاهت به من آموخت که در حرف زدن
چشم‌ها بیشتر از حنجره‌ها می‌فهمند

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یک نگاهت به من آموخت که در حرف زدن
چشم‌ها بیشتر از حنجره‌ها می‌فهمند

در وجودم کعبه‌ای دارم که زایشگاه توست
از شکاف کعبه گاهی پرده بالا می‌زنم

 

[دلشِکَستهـ.•.دلشِکَستهـ.•. عضو تأیید شده است.]

ماجراهایی که با من زیر باران داشتی
شعر اگر می‌شد قریب پنج دیوان داشتم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

ماجراهایی که با من زیر باران داشتی
شعر اگر می‌شد قریب پنج دیوان داشتم

منم آن شیخ سیه روز، که در آخر عمر
لای موهای تو گم کرد خداوندش را