مشاعره | مشاعره با اشعار مـولانا |

[Mansi]

این نان و آب و چرخ چو سیل‌ست بی‌وفا
من ماهی‌ام نهنگم عمانم آرزوست

 

[شکوفـہ بـھـاری]

این نان و آب و چرخ چو سیل‌ست بی‌وفا
من ماهی‌ام نهنگم عمانم آرزوست

تا کار جان چون زر شود با دلبران هم‌بر شود
پا بود اکنون سر شود که بود اکنون کهربا

 

[Tiam.RTiam.R عضو تأیید شده است.]

اول به هزار لطف بنواخت مرا
آخر به هزار غصه بگداخت مرا

 

[AlirixAlirix عضو تأیید شده است.]

اندر دل هر کس که از این عشق اثر نیست
تو ابر در او کش که به جز خصم قمر نیست

ای خشک درختی که در آن باغ نرُسته‌ست
وی خوار عزیزی که در این ظلّ ِ شجر نیست

بسکل ز جز این عشق اگر دُر یتیمی
زیرا که جز این عشق تو را خویش و پدر نیست

 

[Tiam.RTiam.R عضو تأیید شده است.]

تو از خواری همی‌نالی نمی‌بینی عنایت‌ها
مخواه از حق عنایت‌ها و یا کم کن شکایت‌ها

 

[Mansi]

این جهان زندان و ما زندانیان
حفره کن زندان و خود را وا راهان

 

[Tiam.RTiam.R عضو تأیید شده است.]

نگارا مردگان از جان چه دانند
کلاغان قدر تابستان چه دانند

 

[Mansi]

درمان غم عشق نه صبر و نه ریاست
در عشق حقیقی نه وفا و نه جفاست

 

[Tiam.RTiam.R عضو تأیید شده است.]

تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را

ای شاه تو مات گشته را مات مکن
افتادهٔ توست جز مراعات مکن