مهم ایمان مردم بود، جان کودکانش نه!
برایش اصل روح و جان قرآن بود ، جانش نه!
به مِی سجاده رنگین کرد و حج را ناتمام آورد
جهان فهمید کعبه جسم ایمان بود ، جانش نه!
به روی دست و دوشش پیکر اصحاب جا میشد
ولیکن اربا اربای تن تازه جوانش نه!
خوشا بانگ رَحیل ، این دار دنیا گر که می ارزید
کسی شایسته تر بود از حسین و خاندانش؟ نه!