در حال ویرایش دلنوشته گُتره‌ای | سارا مرتضوی

[سارا مرتضویسارا مرتضوی عضو تأیید شده است.]

نام دلنوشته: گُتره‌ای
نام دلنویس: سارا مرتضوی
ژانر: اجتماعی

گاهی زندگی آدم، گُتره‌ای میشه.
گُتره‌ای بودن شاید ترسناک باشه.
چون همه‌چی مبهمه و هیچی قطعی نیست؛
اما یه جوری هم قشنگه.
از قید و بندِ بایدها و نبایدها، آزادت می‌کنه و اجازه می‌ده زندگی همون‌طور که خودش دلش می‌خواد، پیش بره.

 

[آشوبآشوب عضو تأیید شده است.]

•○°●‌| به نام خالق واژگان ‌|●°○•°​

---

​

---

‌
نویسندگان گرامی صمیمانه از انتخاب انجمن کافه نویسندگان برای ارائه آثار ارزشمندتان متشکریم!
‌‌
​

---

‌
پیش از شروع تایپ آثار ادبی خود، قوانین و نحوه ی تایپ آثار ادبی در"انجمن کافه نویسندگان" با دقت مطالعه کنید.
‌‌
​

---

قوانین تایپ دلنوشته
​

---

‌
شما می‌توانید پس از 10 پست درخواست جلد بدهید.
‌
​

---

درخواست جلد برای آثار
​

---

‌‌
پس از گذشت حداقل 15 پست از دل‌نوشته، می‌توانید در تاپیک زیر درخواست نقد دل‌نوشته بدهید. توجه داشته باشید که دل‌نوشته‌های تگ‌دار نقد نخواهند شد و در صورت تمایل به درخواست نقد، قبل از درخواست تگ این کار را انجام بدهید.
‌
​

---

درخواست نقد دلنوشته
​

---

‌‌
پس از 15 پست میتوانید برای تعیین سطح اثر ادبی خود درخواست تگ بدهید.
‌
​

---

درخواست تگ برای دلنوشته
​

---

‌
همچنین پس از ارسال 20 پست پایان اثر ادبی خود را اعلام کنید تا رسیدگی های لازم نیز انجام شود..
‌
​

---

‌اعلام اتمام آثار ادبی
​

---

‌‌
اگر بنا به هر دلیلی قصد ادامه دادن اثر ادبی خود را ندارید می توانید درخواست انتقال به متروکه بدهید تا منتقل شود..
‌
​

---

درخواست انتقال به متروکه
​

---

‌‌‌
‌
○● قلمتان سبز و ماندگار●○​

---

«مدیریت تالار ادبیات»​

 

[سارا مرتضویسارا مرتضوی عضو تأیید شده است.]

بی‌پولی

بی‌پولی یه حالِ گُتره‌ایه. نه همیشه میاد، نه همیشه میره، اما وقتی میاد به همه‌چیز گند می‌زنه.
بی‌پولی، آدمو کم‌خواه می‌کنه و یاد می‌ده با کمترین‌ها هم میشه زنده موند.
بی‌پولی گاهی زجرآوره، وقتی آرزوها رو می‌ذاری پشتِ ویترین و فقط بهشون نگاه می‌کنی. همه‌چی پوله و زندگی، گُتره‌ای‌تر از اونیه که فکر می‌کنیم.

 

[سارا مرتضویسارا مرتضوی عضو تأیید شده است.]

خستگی

یه وقتایی میاد مثل یه گیره، می‌چسبه به جونت و ول‌کن نیست.
نه مثل خوابِ گُتره‌ای بیاد و بره، این یکی لج‌بازه، می‌مونه و گلوت رو فشار می‌ده، انگار بخواد یادآوری کنه تو هم آدمی نه ماشین.
خسته شدنِ گتره‌ای، اون حالیه که حتی وقتی می‌خوابی، انگار روحت هنوز بیداره و داره جون می‌کنه.
کار، آدم‌ها، روزمرگی... همه‌ش مثل یه گیره دورِ گردنت بسته میشه.
اما همین خستگی هم گُتره‌ایه؛ یه روز انقدر می‌مونه که فکر می‌کنی دیگه بلند نمی‌شی، یه روز بی‌هوا ول می‌کنه و می‌فهمی هنوز رمق داری.
خستگیِ گتره‌ای هم مثل بقیه‌ی چیزای دنیا میاد تا یادمون بده، گاهی باید دست از دویدن برداشت،
باید نشست، نفس کشید تا دوباره راه افتاد.

 

[سارا مرتضویسارا مرتضوی عضو تأیید شده است.]

مخابرات

اسمش قشنگه. یعنی وصل شدن، ولی بیشتر وقت‌ها کارش قطع کردنه.
اینترنتش گُتره‌ای وصله، یه لحظه پرسرعته، لحظه‌ی بعد مثل پیرمردی که با عصا راه میره، کندِ کنده. مردم همیشه منتظرن، منتظر یه چراغ‌سبزِ کوچیک، روی مودم که گاهی نمیاد.
زندگی گُتره‌ای شده با این قطع و وصل‌ها.
اما قبض!
قبض تلفن همیشه سر وقت میاد، ندی قطعی!
پول ثابت تلفن رو مثل یه گیره می‌چسبونن به جیب مردم، زوری، بی‌اینکه بپرسن اصلاً از این خط استفاده کردی یا نه.
عدالت؟
شاید یه واژه‌ی گُتره‌ای توی دیکشنری باشه؛ اما توی قبض مخابرات جاش خالیه.
مردم می‌پردازن، چون باید... .
و این باید گاهی خسته‌کننده‌تر از همه‌ی قطعی‌های دنیاست.

 

[سارا مرتضویسارا مرتضوی عضو تأیید شده است.]

پول درآوردن

گاهی با برنامه‌ریزی، حساب‌ و کتاب و هزار جور نقشه‌ست اما بیشتر وقتا گُتره‌ایه.
یه روز بی‌خبر از جایی می‌ریزه تو جیبت، یه روز دیگه با همه‌ی تلاش‌هات هیچی نصیبت نمی‌شه.
گُتره‌ای پول درآوردن مثل بارونه، گاهی نم‌نم و گاهی سیل‌آسا.‌ گاهی یه سکّه‌ی کوچیک می‌افته کفِ خیابون و برش می‌داری، گاهی یه معامله‌ی اتفاقی همه‌چیز رو تغییر میده؛ اما فرقش با اونایی که فقط دنبال پولن اینه که تو می‌فهمی زندگی گُتره‌ای‌تر از این حرف‌هاست که بشه همه‌چیزو از قبل چید.
پول، فقط یه مسافره که میاد و میره. نه قراره بمونه، نه قراره همه‌ی دنیا بشه.
پول درآوردنِ گُتره‌ای یادمون می‌ده قدر لحظه‌ها رو بدونیم چون هیچ‌وقت معلوم نیست کِی یه فرصت مثل قطره‌ای از آسمون، بی‌هوا بیفته تو دامن‌مون.

 

[سارا مرتضویسارا مرتضوی عضو تأیید شده است.]

عشق ورزیدن

عشق چیزی نیست که بشه نقشه‌شو کشید، نمی‌شه براش زمان تعیین کرد یا حتی نمی‌شه به دل گفت الآن عاشق بشو یا نشو.
عشق همیشه گُتره‌ای میاد.
یه نگاه، یه خنده یا حتی یه جمله‌ی ساده کافیه تا همه‌چی زیر و رو بشه!
مثل یه جرقه‌ توی تاریکی می‌مونه.
گُتره‌ای عشق ورزیدن یعنی دوست داشتن بی‌دلیل، خندیدن بی‌بهانه و دست گرفتن بی‌حساب‌ و کتاب.
شاید عشق گُتره‌ای زود بیاد و زود بره، اما همون لحظه‌هاش اون‌قدر پررنگه که می‌تونه یه عمر توی دل بمونه.
عشق اگه حساب‌ و کتاب برداره، معامله میشه اما وقتی گُتره‌ای باشه، می‌شه ناب‌ترین حسِ دنیا.

 

[سارا مرتضویسارا مرتضوی عضو تأیید شده است.]

حرف مردم

حرف مردم همیشه بوده و همیشه هم خواهد بود؛ اما بیشتر وقت‌ها گُتره‌ایه.
یکی یه چیزی میگه، از روی فکر یا شناخت نیست، فقط برای اینکه چیزی گفته باشه.
گُتره‌ای حرف زدنِ دیگران گاهی مثل بادیه که میاد و میره، گاهی مثل خاری توی دل می‌مونه. بی‌هیچ دلیل یا حساب‌ و کتابی.
یکی میگه چرا خندیدی، یکی میگه چرا گریه کردی. یکی ایراد می‌گیره از پوشیدنت، یکی از سکوت کردنت.
همه‌چی گُتره‌ای نقد میشه و همه‌چی زیر ذره‌بینِ بی‌دعوتشونه؛ اما باید یادمون باشه که حرف مردم مثل موج دریاست، هر لحظه شکل عوض می‌کنه و اگه بخوایم همه رو جدی بگیریم، زندگی‌مون گُتره‌ای غرق میشه.
پس بذار بگن، ما راه خودمونو می‌ریم چون ارزشِ زندگی کردن، خیلی بیشتر از ارزشِ گُتره‌ای حرف زدنِ مردمه.

 

[سارا مرتضویسارا مرتضوی عضو تأیید شده است.]

دوستی کردن

دوستی یه وقتایی از دلِ حساب‌ و کتاب درمیاد ولی واقعی‌ترینش، گُتره‌ای شکل می‌گیره.
یه سلامِ ساده، یه هم‌مسیر شدن، یه خنده‌ی بی‌دلیل که یهویی می‌بینی یکی شده رفیقِ جانت.
گُتره‌ای دوستی کردن، یعنی بدون قرارداد و بدون شرط. یعنی کسی رو دوست داشته‌باشی فقط برای اینکه بودنش خوبه.
دوستیِ گُتره‌ای مثل یه گلِ خودروئه، نه باغبونیش کردی، نه انتظارشو داشتی، اما وقتی سر می‌زنه، همه‌چی رو زیبا می‌کنه.
همه‌ی دوستی‌ها موندگار نیستن. بعضیا گُتره‌ای میان و گُتره‌ای هم میرن ولی همون ردّ کوتاهشون توی دل می‌مونه، مثل عطری که بعد از رفتن، هنوز توی هوا هست.
دوستی اگه زیادی حساب‌ و کتاب بشه، معامله‌ست؛ اما وقتی گُتره‌ای باشه، میشه یکی از ناب‌ترین شانس‌های زندگی.

 

[سارا مرتضویسارا مرتضوی عضو تأیید شده است.]

حرف زدن

حرف زدن یه وقتایی از دل میاد و یه وقتایی از سرِ عادت، اما زیباترینش گُتره‌ایه.
اون لحظه‌ای که بی‌فکر و بی‌نقشه، کلمه‌ها خودشون راه می‌افتن و میان بیرون.
گُتره‌ای حرف زدن یعنی صادق بودن، یعنی کلمه‌هامون نقاب نداشته باشن، مثل سخنرانی‌های حساب‌شده نباشن و برعکس، مثل رودی آزاد جریان داشته‌باشن.
گُتره‌ای حرف زدن همیشه شیرین نیست، گاهی زخمی می‌کنه چون کلمات بی‌محافظ می‌پرن بیرون و دل کسی رو می‌شکونن؛ اما همین بی‌پروایی هم قشنگه. یادآوری می‌کنه ما هنوز آدمیم نه ماشین‌های حساب‌گر.
حرف زدن اگه زیادی حساب‌ و کتاب داشته باشه دیگه صدا نیست، نقابه؛ اما وقتی گُتره‌ای باشه، حتی اگه ساده‌ترین جمله باشه، بهتر و نزدیک‌تر به دل میشه.