مشاعره | مشاعره با اشعار فاضل نظری|

[Delaram*]

تا حبس نفس‌های خودم را بشمارم
از غربت‌ام این‌قدر بگویم که پس ‌از تو
حتی ننشسته‌ست غباری به مزارم

 

[~راوـــی~]

مرا نه دشمن شیطانی‌ام به خاک افکند
که تیر وسوسه از یار در کمین خوردم

 

[EsperaEspera عضو تأیید شده است.]

ماهی تویی و آب من و تُنگ، روزگار!
من در حصار تُنگ و تو در مشت من اسیر

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

رازی نهفته در پس حرفی نگفته است
مگذار درددل کنم و دردسر شود

فاضل_نظری

 

[Mansi]

دل خون شده وصلم و لب‌های تو سرخ است
سرخ است ولی سرخ‌تر از خون جگر، نه

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

هرچند که هرگز نرسیدم به وصالت
عمری که حرامِ تو شد ای عشق، حلالت!

 

[Mansi]

تنها گناه ما طمع بخشش تو بود
ما را کرامت تو گنه کار کرده است

فاضل نظری

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

تو اگر یوسف خود را نشناسی عجب است
ای که بینا شده چشم تو ز یک پیراهن
فاضل_نظری

 

[Delaram*]

نتوانست فراموش کند مستی را
هر که از دست تو یک قطره می‌ ناب گرفت

کی به انداختن سنگ پیاپی در آب
ماه را می‌شود از حافظه آب گرفت؟!

 

[Mansi]

تصور کن بهاری را که از دست تو خواهد رفت
خم گیسوی یاری را که از دست تو خواهد رفت