مشاعره | مشاعره با اشعار فاضل نظری|

[Milad Ghasemi]

م

ماه خندید به کوتاهی شور و‌ شعفم
دست بردم به تمنا و نیامد به کفم

مرا ز عشق نگویید که عشق گمشده‌ای‌ست
که هرچه هست ندارم! که هرچه دارم نیست

 

[.بَهاران..بَهاران. عضو تأیید شده است.]

م

مرا ز عشق نگویید که عشق گمشده‌ای‌ست
که هرچه هست ندارم! که هرچه دارم نیست

تو قرار شد بیایی به مزار من پس از من
قدمت به دیده اما به خدا اگر بیایی

 

[Milad Ghasemi]

تو قرار شد بیایی به مزار من پس از من
قدمت به دیده اما به خدا اگر بیایی

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم
یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم
یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم

موج با تجربهٔ صخره به دریا برگشت
کمترین فایدهٔ عشق پشیمانی ماست

 

[Milad Ghasemi]

موج با تجربهٔ صخره به دریا برگشت
کمترین فایدهٔ عشق پشیمانی ماست

تا نگویی اشک‌های شمع از کم‌ طاقتی‌ست
در خودم آتش به‌پا کردم ولی نگریستم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تا نگویی اشک‌های شمع از کم‌ طاقتی‌ست
در خودم آتش به‌پا کردم ولی نگریستم

من که در تنگ برای تو تماشا دارم
با چه رویی بنویسم غم دریا دارم؟

 

[Milad Ghasemi]

من که در تنگ برای تو تماشا دارم
با چه رویی بنویسم غم دریا دارم؟

من اگر راه به جایی ببرم ناخلفم
رخم بیهوده مزن، سینه‌ام از قلب تهی‌ست

 

[شکوفـہ بـھـاری]

من اگر راه به جایی ببرم ناخلفم
رخم بیهوده مزن، سینه‌ام از قلب تهی‌ست

تا بپیوندد به دریا کوه راه تنها گذاشت
رود رفت اما مسیر رفتنش را جا گذاشت

 

[Milad Ghasemi]

تا بپیوندد به دریا کوه راه تنها گذاشت
رود رفت اما مسیر رفتنش را جا گذاشت

تا لحظه‌ی بوسیدن او فاصله‌ای نیست
ای مرگ به قدر نفسی دست نگه دار

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تا لحظه‌ی بوسیدن او فاصله‌ای نیست
ای مرگ به قدر نفسی دست نگه دار

رودم و با گریه دور می‌شوم از خویش
از همه آزرده‌ام، چگونه نگریم؟