فرشتگانـ از خدا پرسیدند :
خدا تو بشــر را خیلی دوست داری
چرا غم را آفریدی؟
خداوندگفت :
غم را
بخاطر خودم آفریدم
زیرا این مخلوق من،
تا غمگین نباشد
یاد خالقش نمی افتد.
یه دیالوگ خوبی تو یه فیلم بود که میگفت :
[تو اسممو میدونی ، نه داستانمو !
تو لبخندمو میبینی ، نه دردمو !
تو متوجه چیزایی که رها میکنم میشی ، نه زخمام !
میتونی حرفامو بخونی ، نه ذهنمو !
تو در نهایت متوجه چیزایی میشی که خودم خواستم بهت نشون بدم
پس راجبم نه نظر بده و نه قضاوتم کن !]