✨تشویق به صحبت کردن: از کودک بخواهید ترسهایش را توضیح دهد. شنیده شدن، اضطراب او را کاهش میدهد.
✨نامگذاری احساسات: به کودک کمک کنید بجای انکار، احساسش را بشناسد؛ این کار باعث میشود ترس کمتر مبهم باشد. (میدونم ترسیدی، بیا با هم فکر کنیم چطور آرومتر بشیم.)
✨ایجاد محیط امن:حضور فیزیکی و تماس آرام (مثل گرفتن دست یا بغل کوتاه) بودن کنار کودک در موقعیتهای ترسناک، حس امنیت میدهد.
✨محیط آرام: کاهش صداهای بلند یا نورهای شدید میتواند اضطراب کودک را کم کند.
✨تشویق و تحسین: هر بار که کودک با ترسش روبهرو میشود، او را تحسین کنید.
✨قصهگویی: داستانهایی بسازید که شخصیت اصلی بر ترسش غلبه میکند.
✨الگوی والدین: کودکان رفتار والدین را تقلید میکنند. اگر والدین آرام باشند، کودک نیز آرامتر میشود.
✨پرهیز از سرزنش و مقایسه: هرگز کودک را به خاطر ترسش مسخره یا سرزنش نکنید و اورا با اطرافیان مقایسه نکنید.
در برخورد با ترس کودکان این مهم است که بدانیم
همه ترسها نگرانکننده نیستند! بعضی ترسها طبیعی و بخشی از رشد کودکاند، اما بعضی ترسها ناهنجارند و نیاز به بررسی تخصصی دارند.
این ترسها چون بخشی از تکامل ذهنی کودک و همچنین گذرا و مرحلهای است؛ با حمایت والدین و رشد شناختی از بین میرود.
🔶 تولد تا ۶ ماهگی
🔹صدای بلند
🔹قطع ارتباط دیداری، لمسی، شنیداری با والدین
🔹افتادن
🔶۷ تا ۱۲ ماهگی
🔹صدای بلند
🔹افراد غریبه
🔹حرکات ناگهانی
🔶۱ سالگی
🔹ترس از جدایی از والدین
🔹افراد غریبه
🔶۲ سالگی
🔹کودک در این سن از حیوانات
🔹اشیای بزرگ
🔹محیطهای تاریک بهویژه هنگام تنهایی
🔶۳ تا ۴ سالگی
🔹خوابهای ترسناک
🔹هیولاها یا موجودات خیالی
🔹ماسکها
🔹تاریکی و تنهایی
🔹ترس از حیوانات
🔹محیطهای ناشناخته
🔶۵ تا ۶ سالگی
🔹خطرات فیزیکی مخصوصا
🔹ارواح
🔹جادوگران
🔹موجودات خیالی
🔹ترس از دکتر
🔶۷ تا ۸ سالگی
🔹ترس از مرگ
🔹تصادف، سقوط هواپیما یا سایر حوادث ناخوشایند
🔹ترس از شکست در درس یا بازی
🔶۹ تا ۱۲ سالگی
🔹اضطراب امتحان
🔹نگرانی از ظاهر
🔹آسیب دیدن و مرگ
🔹نگرانیهای اجتماعی مخصوصا قبول نشدن بین دوستان
🔹ترس از بلایای طبیعی یا اخبار ترسناک
🔶نوجوانی(١٣سالگی به بعد)
🔹نگرانیهای خانوادگی
🔹ترس از بلایای طبیعی
🔹ترس از قضاوت دیگران
🔹نگرانی درباره آینده و موفقیت
🔹ترس از موقعیتهای اجتماعی پیچیده