ببین خیلی نباید فشار بیاری به خودت که به قول خودت مغزت کلا قفل کنه.
هر بار پارت نوشتی سریع پستش نکن یا سریع برای من نفرست. اصلا بذار همونجا توی باکس تایپ بمونه، من خودم همینکارو میکردم. ولی هروقت توی انجمن میگردی، یه سر به باکس بزن و متنت رو دوباره بخون و از خودت بپرس:
اولین لحظهای که اتفاق مهم این صحنه شروع میشه کجاست؟
مثلاً اگر اتفاق مهم صحنه، خبر دکتره، لازم نیست چند پاراگراف صرف دویدن، سلام کردن و نشستن روی صندلی بشه. میتونی خیلی نزدیکتر به اصل ماجرا شروع کنی.
یه تمرین دیگه هم اینه که برای چند پارت آینده، عمداً نوشتن سلام، خوبی؟، چطوری؟ و احوالپرسیهای مشابه رو ممنوع کنی. نه برای همیشه؛ فقط برای اینکه ذهنت مجبور بشه راههای دیگهای برای شروع صحنه پیدا کنه.