مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[پناه.]

درد دل با کَس نگفتم، درد من گفتن نداشت
خنده بر لب می‌زنم هرچند خندیدن نداشت

ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شود
وین رازِ سر به مُهر به عالَم سَمَر شود

 

[باهار]

دردا و دریغا که در این بازی خونین
بازیچه‌ی ایام دل آدمیان است

 

[پناه.]

دردا و دریغا که در این بازی خونین
بازیچه‌ی ایام دل آدمیان است

تا همچو شرر بال ‌گشودم به هوایَت
وسعت ز مکان‌ گم شد و فرصت ز زمان‌ها

 

[باهار]

آری آن روز چو می‌رفت کسی،
داشتم آمدنش را باور

 

[آوین]

روزگاریست که ما را نگران می‌داری

مخلصان را نه به وضع دگران می‌داری

 

[پناه.]

ویرانهٔ تن از چه ره آباد میکنی
معمورهٔ دلست که ویران نمی‌شود

درزی شو و بدوز ز پرهیز پوششی
کاین جامه جامه‌ایست که خلقان نمی‌شود

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

در بازی عقل و جنون و عشق و منطق باز
پوچ است مُشتم، نیست گُل این بار در دستم

 

[پناه.]

در بازی عقل و جنون و عشق و منطق باز
پوچ است مُشتم، نیست گُل این بار در دستم

ما و مجنون همسفر بودیم در دشت جنون
او به مقصدها رسید و ما هنوز آواره‌ایم

 

[آوین]

موج با تجربه‌ صخره به دریا برگشت
کمترین فایده‌ عشق پشیمانی ماست

 

[پناه.]

موج با تجربه‌ صخره به دریا برگشت
کمترین فایده‌ عشق پشیمانی ماست

تویی بهانه ی آن ابرها كه می گریند
بیا كه صاف شود این هوای بارانی