همگانی [ یک تیکه از آهنگ مورد علاقت ... ]

  • نویسنده موضوع نویسنده موضوع بلوط
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
من یه پرنده م آرزو دارم تو یارم باشی
من یه خونه تنگ و تاریکم کاشکی تو بیای چراغم باشی...
 
دریا اولین عشق مرا بردی، دنیا
دم به دم مرا تو آزردی...
 
ﻣﮕﻪ ﻣﻴﺬارم ﺑﺮه از
ﻳﺎدت ﺻﺪاﻣﻮ ﻋﻄﺮﻣﻮ
ﻳﻪ ﺷﻌﺮ ﻣﻴﺸﻢ ﻛﻪ ﺑﺸﻰ ﺣﻔﻆ
ﺗﻤﺎم ﺻﻔﺤﻪ ﺳﻄﺮﻣﻮ

..

ﻳﺎدت ﻧﺮه ﻣﺎل ﻣﻨﻰ
اﻳﻨﻮ ﺑﻔﻬﻤﻮن ﺑﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻨﻮ ﻳﻪ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻴﺪ آﺧﻪ اﻳﻦ
ﻳﻪ ﺗﻴﻜﻪ از ﺟﻮن ﻣﻨﻪ
 
من هیچ وقت نفهمیدم چی شد آخر

فکر کن آدمی که نوشتم این شعر و واسش

یه دل داده بوده که دل از یه دلربا کند

من تازه داشتم باهات میکردم عشق و باور

گفتم بهم بده خدا صبر که داد بمونم

این یه کار عاشقونست که توش یاد اونم

عشق باهاش واسه من مثل یه ساختمونه

که نیمه کاره موندش هر چی ساخته بودم

همه یه روز یهو میرن چیزی ساختگی نیست

اما تو رفتنت انگار بود از رو برنامه ریزی

اشتباه واسه سیاهی کنار میام با سفیدی

چون جز فراموشی واسم اصلا هیچ آیتمی نی

اونم یکی مثل من روانی که هم عصبی هم ادایی

که هم عاشقشم هم ازش فراری انگار فقط اون میتونه کنه عصبانیم
 
آخرین ویرایش:
دارم فوحش میخورم از وجدان مسخرم، تیکه پاره تر ازین گلای پر پرم، تو کودوم ازین گلایی؟ رز، لاله، نسترن؟
 
یه روز یه قاصدک تو هوا می‌زد پرسه
ناراحت و گریون، فراری از لحظه
دیوونه شده بود می‌گفت هرجا میرم نحسه
می‌گفت این آدما دیگه بد ...سانسور... بسه
 
شب اگر دریچه ای داشت
به سوی تو باز میشد
ز پس هزار پر در
سخن تو آواز میشد
تو سلام صبح زودی
تو عطوفت درودی
تو صدای پای خورشید
آبشار هر چه رودی
 
کی این تاپیک رو خونده (کل خوانندگان: 61)
عقب
بالا پایین