شعر •| شعری که بر دلت نشست |•

[عجیبه خانوم]

عاشق خموش خوشتر دریا به جوش خوشتر
چون آینه ست خوشتر در خامشی بیان ها

 

[عجیبه خانوم]

از آتش عشق در جهان گرمیها
وز شیر جفاش در وفا نرمیها
زانماه که خورشید از او شرمنده‌ست
بی شرم بود مرد چه بی شرمیها

 

[عجیبه خانوم]

هر موی زلف او یکی جان دارد
ما را چو سر زلف پریشان دارد
دانی که مرا غم فراوان از چیست
زانست که او ناز فراوان دارد

 

[عجیبه خانوم]

بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود
داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود
دیده عقل مس*ت تو چرخه چرخ پست تو
گوش طرب به دست تو بی تو به سر نمی شود

 

[عجیبه خانوم]

نیست از عاشق کسی دیوانه تر
عقل از سودای او کورست و کر

 

[عجیبه خانوم]

ماییم که از باده ی بی جام خوشیم
هر صبح منوریم و هر شام خوشیم
گویند سرانجام ندارید شما
ماییم که بی هیچ سرانجام خوشیم

 

[عجیبه خانوم]

آنکس که ترا دید و نخندید چو گل
از جان و خرد تهیست مانند دهل

 

[عجیبه خانوم]

ای یوسف خوش نام ما خوش می‌روی بر بام ما
ای درشکسته جام ما ای بردریده دام ما

 

[عجیبه خانوم]

در گل بمانده پای دل جان می‌دهم چه جای دل
وز آتش سودای دل ای وای دل ای وای ما

 

[عجیبه خانوم]

بشنو این نی چون شکایت می‌کند
از جداییها حکایت می‌کند
کز نیستان تا مرا ببریده‌اند
در نفیرم مرد و زن نالیده‌اند