مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• تو کز محنت دیگران بی‌غمی
  نشاید که نامت نهند آدمی
  — سعدی

 

[Delaram*]

• یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود
  دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود
  — حافظ

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
  گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند
  
  — حافظ

 

[!!AMIN!!]

دنیا خوش است و مال عزیز است و تن شریف
لیکن رفیق بر همه چیزی مقدم است ...

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• تو نیکی می‌کن و در دجله انداز
  که ایزد در بیابانت دهد باز
  
  — سعدی

 

[Delaram*]

تو تنها می توانی آخرین درمان من باشی
و بی شک دیگران بیهوده می جویند تسکینم

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• مرا به کار جهان هرگز التفات نبود
  رخ تو در نظر من چنین خوشش آراست
  
  — حافظ

 

[Delaram*]

تبری دست گرفتی و زدی بر دل من
کشتی و باز به امید تو من می رویم

 

[Hanisa]

مگر قرار نشد شور و شر نداشته باشی ؟!
به چشم هرکس و ناکس نظر نداشته باشی ؟!
‌
نگفتمت که به جز دست هام ، شانه امنی ..
برای گیسوی خود زیر سر نداشته باشی ؟!
‌
بنا نبود که ابیات سست شاعرکان را ..
زمانی از غزلم دوست تر نداشته باشی ؟!
‌
هنوز می‌شود این رشته را گره زد و برگشت ..
شبیه زلفت اگر دور برنداشته باشی !!
‌
نشانه های بزرگی برای ما دونفر هست ..
بهانه های عجیبی اگر نداشته باشی !!

علیرضا‌ نور‌علیپور

 

[Delaram*]

یاری اندر کس نمیبینم یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد