مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[شکوفـہ بـھـاری]

می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب
چون نیک بنگری همه تزویر می‌کنند

حافظ

دریغا که بگذشت عمر عزیز
بخواهد گذشت این دمی چند نیز

 

[arameshm]

دریغا که بگذشت عمر عزیز
بخواهد گذشت این دمی چند نیز

ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم
که از بالابلندان شرمسارم

 

[.مَرزمِه..مَرزمِه. عضو تأیید شده است.]

من ندانم به نگاه تو چه رازیست نهان
که من آن راز توان دیدن و گفتن نتوان

 

[arameshm]

من ندانم به نگاه تو چه رازیست نهان
که من آن راز توان دیدن و گفتن نتوان

نفسِ بادِ صبا مُشک فشان خواهد شد.
عالَمِ پیر دگرباره جوان خواهد شد.

 

[.مَرزمِه..مَرزمِه. عضو تأیید شده است.]

نفسِ بادِ صبا مُشک فشان خواهد شد.
عالَمِ پیر دگرباره جوان خواهد شد.

در دو چال گونه ات دنیای من جا می‌شود
عاشق دنیای خویشم، لحظه‌ی خندیدنت

 

[BHROO]

تلخی عمر به شیرینی عشق آکنده‌ست
چه سرانجام خوشی گردش دنیا دارد

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تلخی عمر به شیرینی عشق آکنده‌ست
چه سرانجام خوشی گردش دنیا دارد

دگرباره سر مستان ز مستی در سجود آمد
مگر آن مطرب جان‌ها ز پرده در سرود آمد

 

[BHROO]

درون سينه آهی سرد دارم
رخی پژمرده رنگی زرد دارم
ندانم عاشقم، مستم، چه هستم ؟
همی دانم دلی پر درد دارم.

 

[پناه.]

درون سينه آهی سرد دارم
رخی پژمرده رنگی زرد دارم
ندانم عاشقم، مستم، چه هستم ؟
همی دانم دلی پر درد دارم.

ما بی غمان مس*ت دل از دست داده‌ایم
همراز عشق و همنفس جام باده‌ایم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

ما بی غمان مس*ت دل از دست داده‌ایم
همراز عشق و همنفس جام باده‌ایم

مرا چون بود دامن از جرم پاک
نیاید ز خبث بداندیش باک