اگر چشم انتظار احترام و توجه و محبت دیگرانی، ابتدا اینها را به خودت بدهکاری. کسی که خودش را دوست نداشته باشد ممکن نیست دیگران دوستش داشته باشند. خودت را که دوست داشته باشی، اگر دنیا پر از خار هم بشود، نومید نشو، چون به زودی خارها گل میشود.
یک روز بالشتَمو برمیدارم جایِ خوابمو جمع میکنم میندازم روی کولَم و خودمو میبَرَم یک جای دور؛ و از روزهای سخت و کسِل کنندهای که دمار از حسِ قلب و روحم در اورده؛ بیدار میشم.
- اینها که گفتند روزهای خوبی در راه است یادت نیست؟ خودشان گفتند، توی چشمهایمان زل زدند و گفتند روزهای خوب در راه است. پس چه شد؟
+ یادم هست، خوب هم یادم هست. گفتند روزهای خوب، اما نگفتند برای چه کسی! روزهای خوب؛ نه برای ما، برای خودشان. دروغ که نگفتهاند.
- من خجالت میکشم.
+ بس کن تو رو به خدا، آخه چرا؟ تو حق داری افسرده باشی. بیشتر اونهایی که تو بیمارستانها بستریان مریضیشون افسردگیه.
- راست میگی؟
+ معلومه! هرکی یه جو عقل و احساس داشته باشه، تو این مملکت افسرده میشه.