همگانی روانشناس؛ دکتر فرهنگ هلاکویی

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

انسان‌ها را می‌بینید تا یک جا عاقلانه حرف میزنند و گفتگو میکنند ولی در یک نقطه یک دفعه همه چیز را به هم می‌ریزند.
در جوامع شرقی هنوز احساسات و هیجانات نقش مهمی داره یعنی جامعه هنوز جامعه احساساتی و هیجانی است!
بنابراین یک فشاری روی سیستم عقلی و علمی میاره تا اونجایی که ما آخر کار این حرفو میزنیم که دو خط موازی هرگز به هم نمی‌رسند مگر اینکه خدا بخواهد.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

🌍 ما فقط وظیفه داریم
کار و کوششِ خودمان را بکنیم
شد شد، نشد نشد
و امیدوار باشیم که
آنچه که خوب و درست است
اتفاق بیفتد.
و انتظاری هم از دیگران نداشته باشیم.
ما حتی قرار نیست
از خودمان هم خیلی انتظار داشته باشیم
که تو چرا این کار را کردی
یا چرا آن کار را نکردی
چون وقتی به جانِ خودمان و دیگران بیفتیم
از پا در می‌آییم.
زندگی به اندازه کافی
سخت و مشکل هست
هر روز برای من از زمین و آسمان
مسئله و مشکل می‌‌بارد، پس من قرار نیست به سراغِ گذشته هم بروم.
به همین جهت است که من واقعا با گذشته کاری ندارم
اصلا برای من خنده‌دار است
که آدم‌ها بروند سراغ چیزی که
هیچ کاری نمی‌توانند برایش انجام دهند.
درحالی که برای امروزشان
خیلی کارها میتوانند بکنند.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

• پاسخ به اینکه بچه دار بشن خوب میشه زندگی‌شون

بچه حتی زندگی خوب رو برای مدتی پر از تلاطم میکنه
و زندگی بد رو خیلی خیلی بدتر!
آمدن بچه دوای هیچ دردی نیست.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

🔴چگونه با همسر بداخلاق رفتار کنیم؟

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

🔴دعوا کردن

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

🔴تعلیم و تربیت کودکان

چگونه به کودک خود نه بگوییم نه را با جملات مثبت بگویید:
کودکتان را برای خرید برده‌اید و او مدام دامان شما را می‌کشد و شکلات می‌خواهد. شما هم به او می‌گویید قبل از شام نمی‌شود شکلات بخوری. او پاهایش را بر زمین می‌کوبد و شما دوباره نه می‌گویید. او این بار محکم‌تر پا می‌کوبد و بلندتر جیغ می‌زند. تا شما به راهروی چهارم برسید او پنج‌بار قشقرق به راه می‌اندازد تا به خواسته‌اش برسد. شما هم یا تسلیم خواسته او می‌شوید تا از شر سروصدا و آبروبری‌های او در فروشگاه خلاص شوید و یا محکم بر سر حرف خودتان می‌ایستید و سرخ و سفید می‌شوید. که در هر دو حالت شرایط برای شما و کودک سخت می‌شود. بعضی از کودکان تنها با شنیدن کلمه نه نمی‌توانند علت بعضی از قوانین را بفهمند. متخصصان روانشناسی خانواده معتقدند می‌توانید با این کودک به گونه مثبت حرف بزنید و به همان نتیجه برسید. مثلا به جای اینکه بگویید قبل از شام نمی‌توانی شکلات بخوری می‌توانید به او بگویید بله تو اجازه داری شکلاتت را بعد از شام بخوری.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

اگر رفتید مطب دکتر قلب‌تان و به شما گفت تو نباید الکل بخوری، تو نباید سیگار بکشی و چربی هم نمی‌خوری و ورزش هم میکنی و شب‌ها هم به موقع می‌خوابی و نباید عصبانی شوی والا میمیری، برای این که وضعت این قدر بد است که اگر اینها را رعایت نکنی تو خواهی مُرد و شما هم می‌خواهید مراقبت زندگی خودتان باشید.
ولی یک ماه بعد به یک مهمانی می‌روید و می‌بینید همان آقای متخصص قلب، هم سیگار می‌کشد و هم عصبی است. آیا بلافاصله شما این نتیجه را می‌گیرید که بسیارخوب، چون این حرف‌هایی را که به من زد، خودش عمل نمی‌کند پس من هم عمل نکنم؟ یا چون که دکترم رعایت نمی‌کند پس این حرف‌ها غلط و دروغ می‌باشد. مهم این است توصیه‌هایی که به شما شده را اگر رعایت نکنید آن وقت خواهید مُرد. بنابراین چه اهمیتی دارد جراح شما یا دکتر قلب شما توصیه‌ای را که به شما کرده آیا خودش عمل می‌کند یا خیر؟ به هیچ عنوان اهمیتی ندارد.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

آزاد گذاشتن کودک:
امروزه بحث آزاد گذاشتن و تجربه کردن کودک بحث مهمی است و احتمالا کودکان آزاد از سلامت روانی بهتری برخوردارند. اما موضوع آزادی شاید پیچیده‌ترین، وسیع‌ترین و عمیق‌ترین موضوع جهان باشد. آزادی با توانایی همراه است، توانایی که مبتنی بر نتیجه آگاهی است گرچه به یک اعتبار اجبار است ولی در تحلیل نهایی آزاد است.

سوال: مطلبی که اکثر پدر و مادرها مطرح می‌کنند این است که آیا کودک باید آزاد باشد یا خیر؟
جواب: اگر منظور این است که بچه خودش انتخاب کند و عمل کند خیر، چون در این سن کودک به قیودی مقید نیست.
چه کسی کودک را آزاد می‌گذارد و آزادی به چه معناست؟
آزادی به معنی بی‌قاعده‌گری و لاابالی‌گری نیست، در تحلیل نهایی انتخاب قید و بند درست است. یعنی آزادانه انتخاب کردن نه اینکه با آزادی محتاج‌تر شویم. هر زمان که صحبت از آزادی انسان است همیشه این سوال است که این فرد که هست و چه هست؟ در جهانی که من و شما به دنبال آزادی نظم و عدل هستیم، وقتی آزادیم که قوانین جهان را به درستی کشف، وضع و عمل کنیم.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

كودكان حدود دو سالگی در زمان بازی يكديگر را هول می‌دهند، گاز می‌گيرند و يا كتك می‌زنند. آنها به شدت از رفتار همسالان خود خشمگين می‌شوند زيرا هنوز رابطه برابر را نياموخته‌اند. كتك زدن در سن سه سالگی يا بعد از آن طبيعی نيست و نياز به بررسی دارد.

آيا والدين بايد دخالت كنند؟

اين وظيفه كودكان در اين محدوده سنی نيست كه از خود مراقبت كنند. آنها نياز دارند شخص بزرگسالی كنار آنها باشد تا اگر كودكی اقدام به زدن يا هول‌دادن ديگری كرد، فرد بزرگسال بدون داد زدن يا دعوا كردن او را متوقف كنند.

"اگر زد تو هم بزن" !!!

اين جمله، آسيب فراوانی به كودك ما خواهد زد. تمام آموخته‌های فرزندتان را زير سوال خواهد رفت و اين سوال پيش می‌آيد پس اگر كسی كار بدی كرد من هم می‌توانم آن را تكرار كنم؟
به علاوه او را در خطر آسيب فيزيكی بعضا جبران ناپذير قرار می‌دهيد. و به كودكان خشم، مجازات و كينه‌ورزی را آموزش خواهد داد
پس چه رفتاری داشته باشيم؟

بايد بداند زمانی كار به برخورد فيزيكی رسيد، بهتر است دست خود را بالا بياورد و بگويد نزن. با آموزش رفتار به فرزند خود، شما به او می‌آموزيد كه در رابطه با ديگران می‌تواند حد و مرز مشخصی قرار دهد و از خود دفاع كند. اگر طرف مقابل به كار خود ادامه داد، فرزند شما بايد محيط را ترك كند. با اين كار به فرزندتان می‌اموزيد كه انسان‌هایی در زندگی سر راه ما قرار خواهند گرفت كه دچار اختلالات رفتاری هستند و عاقلانه‌ترين واكنش اين است كه با اين افراد درگير نشويم. ترك‌كردن محيط نه نشانه ترسو بودن شخص است و نه دليل بر بی‌عرضگی او می‌باشد، تنها نشان می‌دهد شخص فرق خوب، بد، درست و غلط را می‌داند.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

🌍 من در زندگیم
بینِ 10 تا هدف و خواسته
یکی را انتخاب میکنم
و در هنگامِ انتخاب
فایده رسیدن به آن هدف را
و درد و رنجِ رسیدن به آن هدف را
و راهی را که باید بروم
واقع بینانه ارزیابی میکنم.
و این انتخاب آنقدر برجسته است که
همین فردا به دنبالش میروم.
بنابراین اینکه فردا صبح بگویم
میترسم
یا بعدا این کار را میکنم
یا نمیتوانم این کار را انجام دهم
نداریم.
آن هم لغتِ نمیتوانم
چطور میشود که من
شب درباره کاری فکر میکنم
که فردا نمیتوانم آن را انجام دهم؟
چرا نمیتوانم؟
چون نمیخواهم
و چرا نمیخواهم؟
این سؤالِ مهمی است.
اگر من چیزی را انتخاب کرده ام که تا این حد
دور از واقعیت است که
اصلا نمیتوانم آن را انجام دهم
چرا اصلا دیشب به این موضوع فکر کردم؟
مگر ما در دنیایی نیستیم که بتوانیم
از این خبر داشته باشیم که
فردا برای پیمودنِ صد کیلومتر
به چند ساعت زمان
و چه مقدار هزینه احتیاج داریم؟
خب معلوم است من نمیتوانم
یک مسیرِ 10 هزار کیلومتری را در یک ساعت بروم
خب من اصلا بیخود میکنم که به چنین موضوعی فکر کنم.