مشاعره | مشاعره با اشعار فاضل نظری|

[~راوـــی~]

نام تو را می‌کند روی میزها هر وقت
در دست آن دیوانه می‌افتاد چاقویی

 

[Delaram*]

یکی از ما دو نفر کشته به دست دگری‌ست
وای اگر کار من و عشق به فردا بکشد

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یکی از ما دو نفر کشته به دست دگری‌ست
وای اگر کار من و عشق به فردا بکشد

درون خاک دلم می‌تپد، هنوز اینجا
به جز صدای قدم‌های تو صدایی نیست

 

[Delaram*]

تو اگر یوسف خود را نشناسی عجب است
ای که بینا شده چشم تو ز یک پیراهن

 

[BHROO]

نتوانست فراموش کند مستی را،
هر که از دست تو یک قطره می‌ ناب گرفت.

 

[Delaram*]

تیرم به خطا می‌رود اما به هدر، نه
دل خون شده وصلم و لب‌های تو سرخ است
سرخ است ولی سرخ‌تر از خون جگر، نه

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تیرم به خطا می‌رود اما به هدر، نه
دل خون شده وصلم و لب‌های تو سرخ است
سرخ است ولی سرخ‌تر از خون جگر، نه

هر گاه یک نگاه به بیگانه می‌کنی
خون مرا دوباره به پیمانه می‌کنی

 

[BHROO]

هرچه می‌خواهمت از یاد برم ممکن نیست
من تو را دوست نمی‌دارم اگر بگذاری

تیرم به خطا می‌رود اما به هدر، نه
دل خون شده وصلم و لب‌های تو سرخ است
سرخ است ولی سرخ‌تر از خون جگر، نه

 

[BHROO]

هر گاه یک نگاه به بیگانه می‌کنی
خون مرا دوباره به پیمانه می‌کنی

یک بار به من قرعه عاشق شدن افتاد
یک بار دگر، بار دگر، بار دگر... نه.

 

[~راوـــی~]

هنر آن است که عکس تو بیفتد در ماه
ماه در آب که همواره فروریختنی است