محفل ادبی {دیالوگ‌‌های دلنشین}

[عجیبه خانوم]

یک نظام بهتر خودبه‌خود تضمینی برای یک زندگی بهتر نیست. در واقع برعکس: فقط با ایجاد یک زندگی بهتر است که یک نظام بهتر پرورانده می‌شود.

کتاب قدرت بی‌قدرتان

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• یه دیالوگ بود ک میگفتـ:
  میبخشمت ولی فراموشت نمیکنمــ

 

[عجیبه خانوم]

تصور مرگ یک نفر آسانترست تا مرگ صد نفر، یا هزار نفر. مصیبت وقتی تکثیر بشود انتزاعی می‌شود. آدم از چیزهای انتزاعی کمتر ناراحت می‌شود.

کتاب جنگ آخر زمان

 

[عجیبه خانوم]

دوست دارم ده سال دیگر زندگی کنم، آن‌وقت دیگر جهنم پر شده و من می‌روم بهشت.

کتاب وقت رفتن

 

[عجیبه خانوم]

تمام عمر به بچه‌هایم کتاب‌های خوب دادم بخوانند، به آن‌ها گفتم که همیشه خوبی بر پلیدی غلبه می‌کند. اما زندگی هیچ ارتباطی با کتاب‌ها ندارد.

کتاب سرانجام انسان طراز نوین

 

[عجیبه خانوم]

کتاب‌های ترجمه از قبل بیشترند؛ جوایز ادبی از قبل بیشترند؛ جشنواره‌های ادبی به‌ناگاه جایگاهی کلیدی در محبوبیت کتاب‌ها پیدا کرده‌اند؛ نویسندگانی هستند که مثل ستاره‌های پاپ ستایش می‌شوند که همه‌ی این‌ها یعنی اوضاع برای نوشتن هیچ وقت بهتر از این نبوده ولی فرهنگ ادبیات، به عنوان یک قالب، رو به افول است.

کتاب البته که عصبانی هستم

 

[عجیبه خانوم]

دلم می‌خواست نادان باشم. در این صورت متوجه نمی‌شدم تا چه حد نادانم.

کتاب سرگذشت ندیمه

 

[عجیبه خانوم]

من عادت کرده‌ام که قضاوت‌هایم را توی دلم نگه دارم، و همین خصوصیت باعث شده که باطن عجیب و غریب خیلی از آدم‌ها برایم رو بشود و در عین حال گرفتار آدم‌های پرچانه کارکشته‌ای هم بشوم.

گستبی بزرگ

 

[عجیبه خانوم]

هرکسی حداقل یکی از فضیلت‌های مهم را برای خودش قائل است، و فضیلت من این است: من یکی از معدود آدم‌های باصداقتی‌ام که در عمرم شناخته‌ام.

گستبی بزرگ

 

[عجیبه خانوم]

باید یاد بگیریم دوستی‌مونو با آدم‌ها تا موقعی که زنده‌ن نشون بدیم، نه بعد از مردن‌شون. بعد از مردن‌شون، روال من اینه که بذارم‌شون به حال خودشون.

گستبی بزرگ