مشاعره |مشاعره با اشعار علیرضا آذر|

شکوفـہ بـھـاری · 5/7/26

~راوـــی~ گفت:
نوش خودم زهر سراپا غمت
بیشترش کن که کمم با کمت

تیغهٔ زنجان بخزد بر تنت
خون دل منزویان گردنت

~راوـــی~ · 5/7/26

تا که به هر واژه ستم می‌شود
دست، طبیعی‌ست قلم می‌شود

شکوفـہ بـھـاری · 5/7/26

~راوـــی~ گفت:
تا که به هر واژه ستم می‌شود
دست، طبیعی‌ست قلم می‌شود

در آینه یک مردِ شکسته‌ست هنوز
مرد است که از پا ننشسته‌ست هنوز

~راوـــی~ · 5/7/26

زنده بمان قاتل دلخواه من
محو نشو ماه‌ترین ماه من

شکوفـہ بـھـاری · 5/8/26

~راوـــی~ گفت:
زنده بمان قاتل دلخواه من
محو نشو ماه‌ترین ماه من

من زیستنم قصهٔ مردم شده است
یک تو، وسط زندگی‌ام گم شده است

~راوـــی~ · 5/8/26

تا دهان مفت و گوش‌ها مفتند
پشتمان حرف مفت بسیار است

شکوفـہ بـھـاری · 5/8/26

~راوـــی~ گفت:
تا دهان مفت و گوش‌ها مفتند
پشتمان حرف مفت بسیار است

تو هم با من نبودی پر کشیدی
نوشیدنی سرکشی رو سر کشیدی

~راوـــی~ · 5/8/26

یکم از دور و بر کم کن، یه کم فکر جهانم باش
آهای پایان تدریجی! شروع ناگهانم باش

شکوفـہ بـھـاری · 5/8/26

~راوـــی~ گفت:
یکم از دور و بر کم کن، یه کم فکر جهانم باش
آهای پایان تدریجی! شروع ناگهانم باش

شاید لت و پارم به خیابان برسد
من را بگذارید بمیرد، به درک

~راوـــی~ · 5/9/26

کشتی و گذر کردی، دستان دعا پشتت
بر گود گلویم ماند جا پای هر انگشتت