مشاعره |مشاعره با اشعار علیرضا آذر|

[Mansi]

علیرضا آذر، متولد 1358، شاعر و دکلمه‌سرای زادۀ آبان و اهل طهران است. او خالق کتاب‌های «آتایا»، «چهارقطره خون»، «اثر انگشت»، «اسمش همین است» و «آریان» می‌باشد. او که با خوانندگان زیادی نیز همکاری دارد، سبک خاص خود را در شاعری دارد؛ علیرضا آذر از محبوب‌ترین شاعران معاصر است و کتاب‌های وی در صدر پروفروش‌ترین کتاب‌های شعر دیده می‌شوند.


من شروع می‌کنم:

تنها سپاس از عشق خودکار است
دنیا به شاعرها بدهکار است​

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تنها سپاس از عشق خودکار است
دنیا به شاعرها بدهکار است

تا که به هر واژه ستم می‌شود
دست، طبیعی است قلم می‌شود

 

[Mansi]

تا که به هر واژه ستم می‌شود
دست، طبیعی است قلم می‌شود

دیوانه‌تر از من چه کسی هست، کجاست
یک عاشق این‌گونه از این دست کجاست

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دیوانه‌تر از من چه کسی هست، کجاست
یک عاشق این‌گونه از این دست کجاست

توله گرگی، که در اندیشهٔ شریان منی
کاسه خونی، جگری سوخته مهمان منی

 

[~راوـــی~]

یه بار از تو جدا موندم، واسه هفت پشت من بسه
یه لحظه از سکوت تو، واسه پرپر زدن بسه

 

[Delaram*]

هرچه زدی تیغه به شریان نرسید

خیز بردار ببینم خطری هم داری؟

 

[~راوـــی~]

یه جوری گم بشم تو عشق
نتونم باز پیدا شم

 

[Mansi]

مجنونم و خون در دهنم می رقصد
دستان جنون در دهنم می رقصد

 

[~راوـــی~]

در تن فکر‌های هر شبه‌ام
باز هم جای خالی‌اش خالی‌ست…

 

[Mansi]

تف به جغرافیای تنهایی
مثل دوران خاله بازی بود