نظارت همراه رمان او یک غریبه است‌| ناظر: malihe

[malihemalihe عضو تأیید شده است.]

@malihe
دو پارت جدیدددد

در حال تایپ نوشته در موضوع 'او یک غریبه است‌ | طاها حسن‌فرجی'

امروز در 11:39

آرام‌آرام به سمت تخت نزدیک شد. چیزی را روی زمین احساس کرد، اما جلوتر رفت.
پتو را کنار زد و کنجی را ندید.
به جای این‌که نگران شود، انگار چیزی در درونش آرام گرفت. روی تخت نشست و چراغ را روشن کرد.
اما ناگهان با دیدن چیزهای روی میز، از جا پرید و از میان لیوان شکسته رد شد.
چند قرص روی میز بود. متیو داشت با خودش می‌گفت مگه ممکنه؟! ولی چرا؟
از اتاق بیرون آمد ولی ناگهان روی زمین افتاد و دستش را روی شکمش فشار داد.
انگار چیزی شبیه به تیغ را وارد شکم او کرده بودند، اما کسی آنجا نبود. پاهایش را به این طرف و آن طرف تکان می‌داد و فریاد می‌زد.
روی پاهای لرزانش آرام بلند شد و دستش را به میز تکیه...

• TAAHA

• 

در حال تایپ نوشته در موضوع 'او یک غریبه است‌ | طاها حسن‌فرجی'

امروز در 12:12

از گوشی سارا صدای اعلان می‌آمد. بعد از چند بار پشت سر هم صدا، بالاخره به پیام‌ها نگاهی انداخت.
«من برگشتم، شما کجایین؟»
«آدرس خونه رو بفرست.»
این کیه الان؟ سارا این را با خودش گفت و نگاه خودش را روی نام مخاطب انداخت و انگار ناگهان غافلگیر شد.
«متیو... مامان برگشته.»
متیو با نگرانی به سارا نگاهی معنادار انداخت. «الان؟!»
سارا سرش را به نشانهٔ تایید تکان داد.
«بلند شو، باید بریم خونه.»
«اما... با این وضعیت؟»
«چاره‌ای نیست. فقط، در هر وضعیتی که بود، بهش هیچی درباره اتفاقات افتاده و کنجی نگو! فهمیدی؟»
سارا با نگرانی سرش را به نشانهٔ تایید تکان داد.
به پرستار سپردند که مواظب کنجی باشد. از...

• TAAHA

• 

از خوشحالی الان که گریه کنم
آفرین به تو
بالاخره داری یاد می‌گیری رمان بنویسی.
منتظر پارت‌های بعدیت هستم. اگه باز پسرفت کنی میزنم شتکت می‌کنم طاها!

 

[TAAHA]

از خوشحالی الان که گریه کنم
آفرین به تو
بالاخره داری یاد می‌گیری رمان بنویسی.
منتظر پارت‌های بعدیت هستم. اگه باز پسرفت کنی میزنم شتکت می‌کنم طاها!

هوووووو پیشرفت
سعی می‌کنم از این به بعد بیشتر پارت بزارم
از الان یا پارت بعدی می‌ریم توی فصل دوم

 

[malihemalihe عضو تأیید شده است.]

هوووووو پیشرفت

توصیفاتت بهتر شده، ولی هنوز جملاتت کوتاه مثلا دیالوگ :«آره» زیاد تکرار شده هم کوتاهه هم اطلاعات خاصی نداره.

سعی می‌کنم از این به بعد بیشتر پارت بزارم
از الان یا پارت بعدی می‌ریم توی فصل دوم

عجله نکن هنوز برای فصل دوم رفتن زوده.
اطالاعات کلی یا حتی سوالاتت خیلی کمن برای رفتن به فصل دوم باید یک سوال کلی حل بشه یه سوال دیگه بوجود بیاد.

 

[TAAHA]

توصیفاتت بهتر شده، ولی هنوز جملاتت کوتاه مثلا دیالوگ :«آره» زیاد تکرار شده هم کوتاهه هم اطلاعات خاصی نداره.

یکی از آره ها رو پاک کردم ولی اون یکی دیگه رو نمی‌تونم پاک کنم؛ جزوی از دیالوگه و بهتره بمونه

عجله نکن هنوز برای فصل دوم رفتن زوده.
اطالاعات کلی یا حتی سوالاتت خیلی کمن برای رفتن به فصل دوم باید یک سوال کلی حل بشه یه سوال دیگه بوجود بیاد.

باوشه پس فعلا نمی‌رویم

 

[malihemalihe عضو تأیید شده است.]

یکی از آره ها رو پاک کردم ولی اون یکی دیگه رو نمی‌تونم پاک کنم؛ جزوی از دیالوگه و بهتره بمونه

باوشه پس فعلا نمی‌رویم

فعلا می‌خوام فقط بنویسی، چون نباید درگیر وسواس بشی. باید بنویسی تا دستت بیاد. بعدا هم می‌تونی فصلای اول رو ویرایش کنی. چون کلا حالت تمرینی داره.
برای فصل دوم خودت و آماده کن.

 

[TAAHA]

فعلا می‌خوام فقط بنویسی، چون نباید درگیر وسواس بشی. باید بنویسی تا دستت بیاد. بعدا هم می‌تونی فصلای اول رو ویرایش کنی. چون کلا حالت تمرینی داره.
برای فصل دوم خودت و آماده کن.

میگماااا
کلا ۱۱ پارت گذاشتم بیشتر از ۱۲۰ پست توی این تایپک گذاشتیم

 

[malihemalihe عضو تأیید شده است.]

میگماااا
کلا ۱۱ پارت گذاشتم بیشتر از ۱۲۰ پست توی این تایپک گذاشتیم

امیدوارم از این به بعد تنهایی بتونی بنویسی!

 

[TAAHA]

در حال تایپ نوشته در موضوع 'او یک غریبه است‌ | طاها حسن‌فرجی'

امروز در 16:35

کنجی چشمانش را باز کرد. نصفه شب بود و دیگر نور مهتاب هم رمقی نداشت. حتی در تاریکی هم دیگر آن منظره برایش عجیب نبود.
با خودش فکر کرد که دیگر زنده ماندن فایده‌ای ندارد. کاش می‌مرد و رها می‌شد.
اما با این وجود، چشمانش را باز نگه داشت.
دیگر توان نداشت، نمی‌دانست چرا.
شاید به خاطر این زخم‌ها،‌ شاید به خاطر این حس غریب ولی تلخ که نمی‌دانست از چیست.
هرچه بود، به خاطر همین حس خودکشی کرده بود.
ولی، معلوم بود که موفق نشده بود. دیگر شکست خوردن برایش عادی بود.
او قبلا هم اقدام به خودکشی کرده بود و خیلی بیشتر از الان، زمانی که خاطراتش هنوز فراموش نشده بود، ولی پنهانی؛ و همه اقدام‌ها به نتیجه‌ای...

• TAAHA

• 

پارت جدیدددد
افتادم رو دوراا

 

[malihemalihe عضو تأیید شده است.]

در حال تایپ نوشته در موضوع 'او یک غریبه است‌ | طاها حسن‌فرجی'

امروز در 16:35

کنجی چشمانش را باز کرد. نصفه شب بود و دیگر نور مهتاب هم رمقی نداشت. حتی در تاریکی هم دیگر آن منظره برایش عجیب نبود.
با خودش فکر کرد که دیگر زنده ماندن فایده‌ای ندارد. کاش می‌مرد و رها می‌شد.
اما با این وجود، چشمانش را باز نگه داشت.
دیگر توان نداشت، نمی‌دانست چرا.
شاید به خاطر این زخم‌ها،‌ شاید به خاطر این حس غریب ولی تلخ که نمی‌دانست از چیست.
هرچه بود، به خاطر همین حس خودکشی کرده بود.
ولی، معلوم بود که موفق نشده بود. دیگر شکست خوردن برایش عادی بود.
او قبلا هم اقدام به خودکشی کرده بود و خیلی بیشتر از الان، زمانی که خاطراتش هنوز فراموش نشده بود، ولی پنهانی؛ و همه اقدام‌ها به نتیجه‌ای...

• TAAHA

• 

پارت جدیدددد
افتادم رو دوراا

من اهل تعریف بی‌خودی از کسی نیستم. تو هم باهوشی هم سرعت گیراییت خوبه. مثلا توی این پارتی که فرستادی نسبت به پارت‌های قبلی، این بار بیشتر داخل ذهن کنجی موندی و کمتر درگیر احوال‌پرسی و رفت‌وآمد شدی. یعنی مونولوگ‌هات دارن پیشرفت می‌کنن و این خیلی خوبهه.
اما پارتت کامل نیست، مدام از سر خط استفاده می‌کنی، جملاتت باید پیوسته باشن.
ضمن این که داری احساسات رو گزارش میدی.
مثلا

او قبلا هم اقدام به خودکشی کرده بود و

این جمله یه شوک داستانی برای خواننده‌است. و توی یک پاراگراف ساده خلاصه‌اش کردی.
درحالی که باید نشون می‌دادی، کنجی که حافظه‌اش رو از دست داده چی باعث میشه اون احساس تلخ خودکشی به سراغش بیاد و حتی توی بیمارستان هم بخواد، اقدام کنه. توی پارت اولت یکی کنجی رو قاتل خطاب کرد و مثلا این یک تحریک برای اقدام به خودکشی و می‌تونه کنجی رو به ستوه بیاره. متوجهی؟
یعنی به جای این که گزارش بدی:« او قبلا هم خود کشی کرده » بگی:« کنجی نگاهش به جای زخم‌های قدیمی روی مچ دستش افتاد و بعد احساس تلخی درونش به او گفت که تو یک بازنده‌ای»

خیلی بیشتر از الان، زمانی که خاطراتش هنوز فراموش نشده بود، ولی پنهانی؛ و همه اقدام‌ها به نتیجه‌ای نرسیده بود.

بعد میگی: آن زخم‌ها نشانی از تمام اقدام‌های بی‌نتیجه‌اش بود.
متوجه شدی؟

آهی عمیق کشید.
او همیشه یک بازنده بود.

ببین بازم گزارش دادی به جای این که فقط بگی او یک بازنده بود. همون آه عمیقی کشید و مثلا سِرم رو از توی دستش کشید ، چسب‌های نوار قلب را از روی سینه‌اش کند و...
متوجه منظورم میشی؟ من دارم به خواننده نشون میدم که چی به کنجی احساس بازنده بودن میده.

و به خاطر ناتوانی، هرچه فریاد زد، کسی صدایش را نشنید، حتی خودش.

صدایش به گوش سارا نرسید و این احساس ناتوانی را هر لحظه درون کنجی بیشتر از قبل بر می‌انگیخت.

✒️پس نکته جدیدی که یاد گرفتی اینه، گزارش ندی، نشون بدی!