مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[پناه.]

اگر چه خسته اى از اهل شهر، بازِ سپيد
براى مردم اين ناحيه شگون دارى...

یکی شکسته نوازی کن ای نسیم عنایت
که در هوای تو لرزنده تر ز شاخه بیدم

 

[آوین]

یکی شکسته نوازی کن ای نسیم عنایت
که در هوای تو لرزنده تر ز شاخه بیدم

ما خسته دلان از بر احباب چو رفتیم
چشمی ز پی قافله ی ما نگران نیست

 

[پناه.]

ما خسته دلان از بر احباب چو رفتیم
چشمی ز پی قافله ی ما نگران نیست

تا من بدیدم روی تو ای ماه و شمع روشنم
هر جا نشینم خرمم هر جا روم در گلشنم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تا من بدیدم روی تو ای ماه و شمع روشنم
هر جا نشینم خرمم هر جا روم در گلشنم

ما را دلی بود که ز طوفان حادثات
چون موج یک نفس سر و سامان نداشته است
رهی معیری

 

[پناه.]

ما را دلی بود که ز طوفان حادثات
چون موج یک نفس سر و سامان نداشته است
رهی معیری

تا تو نگاه میکنی کار من آه کردن است
ای به فدای چشم تو ، این چه نگاه کردن است !

 

[آوین]

تا تو نگاه میکنی کار من آه کردن است
ای به فدای چشم تو ، این چه نگاه کردن است !

تا چند همچو چشمت در عین ناتوانی

تا چند همچو زلفت در تاب و بی قراری

 

[پناه.]

تا چند همچو چشمت در عین ناتوانی

تا چند همچو زلفت در تاب و بی قراری

یک نگاه توام از نقد دو عالم بس بود
یک نظر دیدم و تاوان دو عالم دادم...!

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یک نگاه توام از نقد دو عالم بس بود
یک نظر دیدم و تاوان دو عالم دادم...!

ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد
وقت آن است که بدرود کنی زندان را
حافظ

 

[پناه.]

ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد
وقت آن است که بدرود کنی زندان را
حافظ

آن چنان مهر توام در دل و جان جای گرفت
که اگر سر برود از دل و از جان نرود

 

[آوین]

ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد
وقت آن است که بدرود کنی زندان را
حافظ

از باده وصالت گر جرعه‌ای بنوشم

تا زنده‌ام نورزم آیین هوشیاری