مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[شکوفـہ بـھـاری]

• یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب
  کز هر زبان که می‌شنوم نامکرر است

تا به گیسوی تو دست ناسزایان کم رسد
هر دلی از حلقه‌ای در ذکر یارب یارب است

 

[~راوـــی~]

تو را با غیر می‌بینم، صدایم در نمی‌آید
دلم می‌سوزد و کاری ز دستم بر نمی‌آید

 

[ترانه قربانی نیا]

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر
کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

 

[~راوـــی~]

تا ز باغ خاطرت گل‌های شادی بشکفد
هر چه در دل تخم کین داری، به زیر خاک کن

 

[ترانه قربانی نیا]

نسازد دوست جز با دوست، تا سوزد دل دشمن
تو چندین دوست می سوزی، که کس دشمن نمی سوزد

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

در حساب بین عشق و عقل یا در شعر حتی
زیر اسمت با خیال تخت ، منها می گذارم

 

[~راوـــی~]

مرنج گرچه جفایت رسد که در ره عشق
ضرورت است جفا دیدن و نرنجیدن

 

[ترانه قربانی نیا]

نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی
بی وفا این زودتر می خواستی، حالا چرا؟

 

[~راوـــی~]

آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می‌کند
در شگفتم من نمی‌پاشد ز هم دنیا چرا؟

 

[ترانه قربانی نیا]

آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرس
آن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس