مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[پناه.]

یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده
چشم بینا، جان آگاه، و دل بیدار ده

هر که اول بنگرد پایان کار
اندرآخر او نگردد شرمسار

 

[ایراندخت]

رواقِ منظرِ چشمِ من آشیانه‌ی توست
کَرَم نما و فرود آ که خانه خانه‌ی توست

حافظ شیرازی

 

[پناه.]

تیره گون شد کوکب بخت همایون فال من
واژگون گشت از سپهر واژگون اقبال من