مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
  عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد
  
  — حافظ شیرازی

 

[شکوفـہ بـھـاری]

• در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
  عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد
  
  — حافظ شیرازی

دانی چرا چون ابر شد در عشق چشم عاشقان
زیرا که آن مه بیشتر در ابرها پنهان شود
مولوی

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
  به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد
  
  — مولانا جلال‌الدین بلخی

 

[شکوفـہ بـھـاری]

• دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
  به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد
  
  — مولانا جلال‌الدین بلخی

دردا که از آن آهوی مشکین سیه چشم
چون نافه بسی خون دلم در جگر افتاد
حافظ شیرازی

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• در این سرای بی‌کسی، کسی به در نمی‌زند
  به دشت پرملال ما پرنده پر نمی‌زند
  
  — هوشنگ ابتهاج

 

[شکوفـہ بـھـاری]

• در این سرای بی‌کسی، کسی به در نمی‌زند
  به دشت پرملال ما پرنده پر نمی‌زند
  
  — هوشنگ ابتهاج

دانه تویی دام تویی باده تویی جام تویی
پخته تویی خام تویی خام بمگذار مرا
مولوی

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست
  بی باده گلرنگ نمی‌باید زیست
  
  — عمر خیام

 

[شکوفـہ بـھـاری]

• ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست
  بی باده گلرنگ نمی‌باید زیست
  
  — عمر خیام

تا جهان است کار او این است
نوش او نیش و مهر اوکین است
سنایی

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• تا توانی دلی به دست آو
  دل شکستن هنر نمی‌باشد
  
  — صائب تبریزی

 

[شکوفـہ بـھـاری]

• تا توانی دلی به دست آو
  دل شکستن هنر نمی‌باشد
  
  — صائب تبریزی

دشمن عقل کی دیده‌ست کز آمیزش او
همه عقل و همه علم و همه فرهنگ شویم
مولوی